WIELKANOC

Wprowadzenie

Wielkanoc (Pascha) to najstarsze i najważniejsze święto chrześcijańskie (obok Bożego Narodzenia) upamiętniające śmierć krzyżową i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.

Poprzedzający ją tydzień, stanowiący okres wspominania najważniejszych dla wiary chrześcijańskiej wydarzeń, nazywany jest Wielkim Tygodniem.

Przez wieki spierano się, kiedy powinna być obchodzona. Podczas soboru nicejskiego w 325 roku ustalono, że będzie się ją obchodzić w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni Księżyca. Wielkanoc jest więc świętem ruchomym: może wypaść najwcześniej 22 marca, a najpóźniej 25 kwietnia.

Po wprowadzeniu kalendarza gregoriańskiego znów pojawiły się odmienności: w prawosławiu Wielkanoc obchodzi się bowiem zgodnie z kalendarzem juliańskim.

Święta Wielkanocy wiążą się z żydowską Paschą. Samo słowo Pascha wywodzi się z hebr. paesah, co znaczy omijać i jest wspomnieniem niewoli narodu izraelskiego w Egipcie.

Wyjście z Egiptu poprzedziło rytualne spożycie baranka paschalnego. Chrystus, kiedy spożywał ostatnią wieczerzę paschalną, wypełnił symbole starotestamentowe. To On był Barankiem Paschalnym, który dopełnił zbawczej ofiary.

Nazwą misterium paschalne obejmujemy następujące wydarzenia z życia Jezusa Chrystusa: śmierć, zmartwychwstanie, wniebowstąpienie, a także zesłanie Ducha Świętego na apostołów.

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa dokonały się w dniach żydowskiego święta Paschy.

Obchodzono je corocznie na pamiątkę wyzwolenia z niewoli egipskiej. To wyzwolenie łączyło się z przymierzem zawartym między Bogiem i ludem izraelskim, który dzięki doświadczeniu opieki Bożej i przyjęciu Bożych zobowiązań (10 przykazań) zdobył świadomość swojej tożsamości - stal się ludem wybranym, szczególna własnością Boga, ludem przymierza. Ponadto, wyzwolenie z Egiptu łączyło się z obietnicą ziemi "mlekiem i miodem płynącej", którą lud ocalony miał objąć na własność.


Data Zmartwychwstania

Jezus umarł na krzyżu w piątek przed świętem Paschy, ukrzyżowany przez żołnierzy rzymskich, z wyroku Piłata, a z oskarżenia Kajfasza i starszyzny żydowskiej. Według naszej rachuby czasu było to siódmego kwietnia 30 roku. Dwa dni później, w niedzielę dziewiątego kwietnia o świcie, Jezusa już w grobie nie znaleziono. Tego też dnia po raz pierwszy ukazał się kobietom przy grobie a potem uczniom. Jak jednak można tę datę obliczyć? I dlaczego nie był to rok 33, tradycyjnie przyjmowany jako data ukrzyżowania i zmartwychwstania Jezusa?

      czytaj dalej  .  .  .    


-     Ewangelie z Niedzieli Palmowej

Męka naszego Pana Jezusa Chrystusa według św. Marka
Męka naszego Pana Jezusa Chrystusa według św. Łukasza
Męka naszego Pana Jezusa Chrystusa według św. Mateusza

    Wielki Post          

    Wielki Tydzień          

    Triduum Paschalne          

    Tradycja i zwyczaje          

    Symbolika          


Całość serwisu Wielkanoc opracowana na podstawie:

ks. hm. Adam Leszczyńskiego, Katarzyny Czarneckiej,
Francisa Justina, Andrzeja Macury
oraz książek
"Rok Kościelny",
"Wielkanoc w polskiej kulturze",
"Dawnych obyczajów rok cały. Miedzy wiarą, tradycją i obrzędem",
"Świętowanie doroczne w Polsce",
"Polskie tradycje świąteczne"

do górydo góry

© Copyright 2005 by Ritt&Leo ® - kontakt: webmaster@grzegorzki.vbiz.pl