Biografia: /najważniejsze wydarzenia z życia Księcia Kardynała A.S. Sapiehy/

tekst za www.krasiczyn.com.pl

ks. kard. A. S. Sapieha

Adam Sapieha przyszedł na świat 14 maja 1867 r. w posiadłościach rodowych w Krasiczynie i tam spędził pierwsze lata swojego życia.
Aby uczcić to wzniosłe wydarzenie rodzice, zgodnie z tradycją starolitewską, posadzili w parku krasiczyńskim kolejne drzewo- dąb, jako symbol nowego życia.

Wspominając o tym pamiętnym drzewie napisał w okolicznościowym artykule opublikowanym z okazji 100 lecia narodzin kardynała A.Sapiehy ówczesny arcybiskup Karol Wojtyła:

"... Był on mężem jak drzewo zasadzone nad strumieniem wód , drzewo owocodajne i niezachwiane którego widok nie tylko dla Polaków ale dla całego chrześcijaństwa było podstawą nadziei i radości...."

Staranne wykształcenie otrzymane przez rodziców, kultywowanie tradycji rodzinnych, a także wychowywanie w duchu patriotycznym i przestrzeganie zasad etyki moralnej, to wszystko miało ogromny wpływ na dalsze życie Adama Stefana Sapiehy i po latach przyniosło oczekiwane efekty.

19 maja 1867 - Adam Sapieha został ochrzczony przez ks. Alojzego Kozaczyńskiego otrzymując imiona: Adam, Stefan, Stanisław, Bonifacy, Józef. Rodzicami chrzestnymi byli Stefan hr. Zamoyski i Maria Sapieżanka / siostra / oraz Adolf Kuhn i Helena Sapieżanka / również siostra/

Kwiecień 1878 - jako 11 letnie dziecko odbywa on wraz z ojcem podróż do Rzymu gdzie zostaje przedstawiony papieżowi Leonowi XIII.

8 lipca 1886 roku - otrzymuje świadectwo dojrzałości po ukończeniu IV c.k Wyższego Gimnazjum we Lwowie.

26 lipca 1886 roku - zdaje egzamin na Wydział Historyczno - Prawny Uniwersytetu Krakowskiego / Zapisuje się jednak na Wydział Prawa we Wiedniu, Faktyczne zaś z bratem Janem brał udział w wykładach w Instytucie Katolickim W Lille/

W 1887 roku - rozpoczyna naukę na 2 roku prawa Uniwersytetu Krakowskiego

26 lipca 1887 roku - zdaje egzamin kończący II rok prawa i przenosi się do Wiednia gdzie studiuje do 1890 r /absolutorium uzyskuje 10.03.1892 roku/

1 pażdzienika 1890 roku - rozpoczyna studia teologiczne na Uniwersytecie w Insbruku. Wtedy to podjął decyzję o wstąpieniu do stanu duchownego. Teologię studiował do 1894 roku.

10 marzec 1892 roku - uzyskuje absolutorium na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wiedeńskiego.

27 maja 1893 roku - otrzymuje w Feldkirch / Austria/ święcenia subdiakońskie z rąk bpa Jana Zobla z Brixe.

15 lipca 1893 roku - bp Jan Kniaź Puzyna udziela mu w kaplicy seminaryjnej we Lwowie święceń diakońkich.

1 października 1893 roku - z rąk bpa Jana Puzyny przyjmuje święcenia kapłańskie

6 sierpnia 1894 roku - wyznaczony na wikariusza w parafii w Jazłowcu. Pełni też funkcję duszpasterza w internacie dla dziewcząt prowadzonym przez Siostry Niepokalanego Poczęcia NMP.

9 października 1895 roku - wyjeżdża na dalsze studia do Rzymu

12 marca 1896 roku - uzyskuje doktorat obojga praw w Papieskiej Akademii Kościelnej w Rzymie. Studiuje tam również dyplomację w kościelnej Akademii Szlacheckiej.

23 września 1897 roku - zostaje wicedyrektorem Seminarium Metropolitalnego we Lwowie /powołany przez abp S. Morawskiego/.

24 października 1901 roku wyrusza do Bośni aby zapoznać się z potrzebami religijnymi osiedlonej tam ludności polskiej

29 października 1902 roku zostaje mianowany wikariuszem Św. Mikołaja we Lwowie. 12 grudnia 1902 roku zostaje powołany w skład Kapituły Katedralnej

19 lutego 1906 roku zostaje mianowany przez Piusa X cameriere segreto partecipante della Sua Santila

marzec 1906 roku - wyjeżdża do Rzymu

lipiec 1906 roku - jako dyplomata papieski podejmuje podróż do Rosji, spotyka się z ministrem spraw zagranicznych z którym konferuje w sprawie mianowania w Rosji biskupów katolickich.

4 grudnia 1908 roku - zostaje udekorowany przez cesarza Krzyżem Komandorskim Orderu Franciszka Józefa z Gwiazdą.

12 września 1911 roku - namiestnik Galicji składa mu propozycję objęcia biskupstwa krakowskiego

31 października 1911 roku - Rada Państwa Austro- Węgier jednomyślnie akceptuje kandydaturę Adama Sapiehy na biskupa krakowskiego.

8 listopada 1911 roku - cesarz Franciszek mianuje go ordynariuszem krakowskim

27 listopada 1911 roku - zostaje prekanonizowany przez Papieża Piusa X na biskupa krakowskiego.

17 grudnia 1911 roku - w Bazylice Sw. Piotra papież udziela mu konsekracji biskupiej

17 października 1912 roku - papież Pius X w dowód uznania wręcza mu swoją piuskę

4 marca 1914 roku - otrzymuje godności tajnego radcy dworu i 10. marca jako tajny radca składa przysięgę lojalności

25 grudnia 1914 roku - wydaje odezwę do narodów świata z prośbą o pomoc dla ofiar wojny.

9 stycznia 1915 roku - wraz z marszałkiem Sejmu Krajowego Stanisławem Niezabitowskim zostaje przyjęty na audiencji przez cesarza który przyrzekł mu pomoc dla ofiar wojny.

19 maja 1915 roku - zostaje oficjalnie zatwierdzony przez Papieża Benedykta XV Książęco - Biskupi Komitet Pomocy dla Dotkniętych Klęską Wojny zainicjowany Przez biskupa Sapiehę.

18 marca 1916 roku - Rada Miejska Nowego Sącza nadaje mu honorowe obywatelstwo za jego działalność charytatywną.

12 czerwca 1917 roku - spotyka się z Piłsudskim.

17 grudnia 1919 roku - zawiera porozumienie z Rządem RP w sprawie Hospicjum polskiego Sw. Stanisława w Rzymie.

14 grudnia 1925 roku - papież mianował Adama Stefana Sapiehę arcybiskupem metropolitą.

w 1936 roku - odznaczony Orderem Orła Białego z okazji 25 lecia pracy duszpasterskiej przez prezydenta RP Ignacego Mościckiego

w 1937 roku - otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Krakowa 4 września 1939 - utworzył wraz z kilkoma wybitnymi krakowianami Obywatelski Komitet Pomocy OKP, którego został Prezesem.

W latach 1939 - 1945 wspierał duchowo i materialnie naród polski, organizacje, a także kościół. Stosował bierny opór przeciwko okupantowi . W czasie wojny Nie dał się wciągnąć we współprace z okupantem a pomimo okupacji pozostał w kraju. On to odważył się przyjąć gubernatora Hansa Franka w pałacu biskupim stęchłym chlebem i marmoladą oraz odmówił udziału w uroczystości urodzin Hitlera.

W czasie okupacji hitlerowcy zakazali kształcenia seminarzystów. Arcybiskup Sapieha, metropolita krakowski, założył więc tajne seminarium, aby zapewnić Kościołowi napływ kandydatów do stanu kapłańskiego. Karol Wojtyła wstąpił do tego seminarium w październiku 1942 roku. 1 listopada 1946 Karol Wojtyła otrzymał święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Adama Sapiehy. Nazajutrz w krypcie św. Leonarda na Wawelu odprawił swoją pierwszą mszę świętą.

23 lutego 1946 roku - otrzymał od papieża Piusa XII kapelusz kardynalski

23 lipca 1951 roku - śmierć Adama Stefana Sapiehy . Pochowano go w krypcie wawelskiej. Jego pogrzeb przerodził się w wielka manifestację religijną i narodową.

Niewysoki, szczupły, lekko pochylony do przodu, na pierwszy rzut oka sprawiał wrażenie człowieka miernej kondycji, gdyby nie te wspaniałe arystokratyczne rysy twarzy i czarne jarzące się oczy.
Człowiek z którego biła przedziwna moc, zmieszana z niewysławioną dobrocią.
Nie bez racji zwykło się uważać go za jedną z najwybitniejszych i pod wieloma względami najbardziej konserwatywnych osobistości polskiego kościoła okresu międzywojennego. Pod każdym względem była to postać niebanalna (...).

Adam Stefan Sapieha zyskał sobie szacunek i poważanie u ludzi nie za to, że zajmował konkretną funkcję , ale za swoje postępowanie i czyny.



    Kalendarium życia - tekst za Tygodnikiem Powszechnym

    Biografia - tekst ze strony www.krasiczyn.com.pl

    Słowo o Księciu Niezłomnym - opracowanie Piotra Boronia

    Bój o Wawel - tekst Adama Suwarta za Przewodnikiem Katolickim





do górydo góry