KATECHIZM KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO


Ukazało się już w języku polskim Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego. W dokumencie zatwierdzającym jego treść i publikację, Ojciec Święty Benedykt XVI napisał między innymi:

Minęło już dwadzieścia lat od rozpoczęcia prac nad Katechizmem Kościoła katolickiego, którego domagało się nadzwyczajne Zgromadzenie Synodu Biskupów, obradujące z okazji dwudziestej rocznicy zakończenia Soboru Watykańskiego II...
Kompendium, które teraz przedstawiam Kościołowi powszechnemu, jest wierną i pewną syntezą Katechizmu Kościoła Katolickiego. Obejmuje w sposób zwięzły wszystkie istotne i podstawowe elementy wiary Kościoła tak, aby mogło stanowić, jak tego sobie życzył mój Poprzednik, pewien rodzaj vademecum, które pozwoli osobom wierzącym i niewierzącym objąć jednym rzutem oka całą panoramę wiary katolickiej...
Czytając to wiarygodne narzędzie, jakim jest Kompendium, niech każdy, zwłaszcza dzięki wstawiennictwu Najświętszej Maryi, Matki Chrystusa i Kościoła, rozpozna i przyjmie niewyczerpane piękno, jedyność i aktualność najwspanialszego Daru, który Bóg ofiarował ludzkości: Swego jedynego Syna, który jest "Drogą, Prawdą i Życiem".
W dniu 28 czerwca 2005 roku, w wigilię Uroczystości Świętych Piotra i Pawła, w pierwszym roku mego pontyfikatu.

Benedictus PP XVI


Będziemy starać się przedstawiać w odcinkach treść Kompendium, proponując wspólne lub indywidualne czytanie i studiowanie prawd katolickiej wiary z rzetelnością godną wiernych dzieci Kościoła i dziedziców chwały Chrystusa.

KOMPENDIUM KATECHIZMU KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO


CZĘŚĆ PIERWSZA - WYZNANIE WIARY


Dział pierwszy - "Wierzę" - "Wierzymy"

  • 1. Jaki jest zamysł Boga wobec człowieka?
    Bóg, w samym sobie nieskończenie doskonały i szczęśliwy, zamysłem czystej dobroci, w sposób całkowicie wolny stworzył człowieka, by uczynić go uczestnikiem swego szczęśliwego życia. Gdy nadeszła pełnia czasów, Bóg Ojciec posłał swego Syna jako Odkupiciela i Zbawiciela, aby ludzi rozproszonych przez grzech zjednoczyć w swoim Kościele, by za sprawą Ducha Świętego stali się Jego przybranymi dziećmi oraz dziedzicami Jego wiecznej szczęśliwości.

Rozdział pierwszy - CZŁOWIEK ZDOLNY PRZYJĄĆ BOGA

  • 2. Dlaczego w człowieku jest pragnienie Boga?
    Bóg sam, stwarzając człowieka na swój obraz, wpisał w jego serce pragnienie poznania Go. Jeśli nawet to pragnienie jest często nie dostrzegane, Bóg nie przestaje wzywać każdego człowieka, aby Go szukał i znalazł w Nim pełnię prawdy i szczęścia, których poszukuje bez wytchnienia. Ze swej natury i powołania jest więc człowiek istotą religijną, zdolną do wejścia w komunię z Bogiem. Z tej intymnej i żywej więzi z Bogiem wyrasta jego fundamentalna godność.
  • 3. Jak można poznać Boga za pomocą samego światła rozumu?
    Biorąc za punkt wyjścia rzeczy stworzone, tj. świat materialny i osobę ludzką, człowiek może za pomocą naturalnego światła rozumu poznać w sposób pewny Boga jako Przyczynę i Cel wszystkich rzeczy i jako Najwyższe Dobro, Prawdę i Piękno Nieskończone.
  • 4. Czy wystarczy samo światło rozumu do poznania tajemnicy Boga?
    Człowiek napotyka wiele trudności w poznaniu Boga za pomocą samego światła rozumu. Ponadto nie może o własnych siłach wniknąć w głębię tajemnicy Boga. Z tego powodu potrzebuje Objawienia Bożego, nie tylko odnośnie do prawd, które przekraczają możliwości ich rozumienia, lecz także, gdy chodzi o prawdy religijne i moralne, które - jakkolwiek same przez się dostępne rozumowi - mogą w ten sposób przez wszystkich być poznane bez trudności, z zupełną pewnością i bez domieszki błędu.
  • 5. Jak mówić o Bogu?
    Możemy mówić o Bogu wszystkim ludziom i ze wszystkimi ludźmi, opierając się na różnorodnych doskonałościach człowieka i innych stworzeń, które odzwierciedlają, zawsze w sposób ograniczony, nieskończoną doskonałość Boga. Trzeba jednakże nieustannie oczyszczać nasz język z tego, co obrazowe i niedoskonałe, wiedząc, że nie będziemy nigdy w stanie w sposób pełny wyrazić nieskończonej tajemnicy Boga.
  • 6. Co Bóg objawił człowiekowi?
    Bóg w swej dobroci i mądrości objawił się człowiekowi. Przez czyny i słowa objawił samego siebie i swój dobrotliwy zamysł, który odwiecznie zawarł w Chrystusie dla dobra wszystkich ludzi. Objawiając swój zamysł, Bóg pragnie udzielać swojego Boskiego życia wszystkim ludziom, by, dzięki łasce Ducha Świętego, w swoim jedynym Synu uczynić ich przybranymi synami.
  • 7. Jakie są pierwsze etapy Objawienia Bożego?
    Bóg na początku objawił się pierwszym rodzicom, Adamowi i Ewie, i wezwał ich do wewnętrznej komunii z sobą. Objawienia tego nie przerwał po ich upadku, ale wzbudził w nich nadzieję zbawienia dla całego rodzaju ludzkiego. Po potopie zawarł przymierze z Noem i ze wszystkimi istotami żyjącymi.
  • 8. Jakie są następne etapy Objawienia Bożego?
    Bóg wybrał Abrahama, wzywając go do wyjścia z ziemi rodzinnej, aby go uczynić "ojcem mnóstwa narodów" (Rdz 17,5), obiecując, że w nim "będą błogosławione wszystkie narody" (Rdz 12,3). Lud pochodzący od Abrahama będzie powiernikiem obietnicy danej patriarchom, ludem wybranym. Bóg ukształtował Izraele jako swój lud, wyzwalając go z niewoli egipskiej, zawarł z nim przymierze na Synaju i przez Mojżesza dał mu swoje Prawo. Prorocy głosili radykalne odkupienie ludu i zbawienie, które obejmie wszystkie narody w oczekiwaniu nowego i wiecznego Przymierza, które będzie wypisane w sercach. Z narodu izraelskiego, z pokolenia Dawida narodził się Mesjasz: Jezus.
  • 9. Jaki jest pełny i ostateczny etap Objawienia Bożego?
    Bóg objawił się w pełni w swoim Wcielonym Słowie, Jezusie Chrystusie, który jest Pośrednikiem i Pełnią całego Objawienia. Chrystus, Jednorodzony Syn Boży, który stał się człowiekiem, jest doskonałym i ostatecznym Słowem Ojca. Chociaż Objawienie wraz z posłaniem Syna i udzieleniem daru Ducha Świętego zostało definitywnie już zakończone, to zdaniem wiary Kościoła jest stopniowe wnikanie w ciągu wieków w jego znaczenie.
  • 10. Jaką wartość mają objawienia prywatne?
    Chociaż nie należą do depozytu wiary, mogą pomóc w pełniejszym przeżywaniu wiary, pod warunkiem że zachowują ścisłą więź z Chrystusem. Urząd Nauczycielski Kościoła, do którego należy rozpoznawanie prywatnych objawień, nie może jednak przyjąć takich, które zamierzają do przekroczenia czy poprawienia Objawienia, którego Chrystus jest wypełnieniem.
  • 11. Dlaczego i w jaki sposób przekazywane jest Objawienie Boże?
    Bóg "pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy" (1 Tm 2,4), czyli Jezusa Chrystusa. Jest więc konieczne, by Chrystus był głoszony wszystkim ludziom, stosownie do nakazu: "Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody" (Mt 28,19). Dokonuje się to przez Tradycję apostolską.
  • 12. Co to jest Tradycja apostolska?
    Tradycja apostolska jest przekazywaniem orędzia Chrystusa, urzeczywistnianym od początku chrześcijaństwa przez przepowiadanie, świadectwo, instytucje, kult i natchnione pisma. Apostołowie przekazali swoim następcom, biskupom, a przez nich wszystkim pokoleniom aż do wypełnienia się czasu to wszystko, co otrzymali od Chrystusa i czego nauczyli się od Ducha Świętego.
  • 13. W jaki sposób przekazywana jest Tradycja apostolska?
    Tradycja apostolska przekazywana jest dwoma sposobami: przez ustny przekaz słowa Bożego (nazywanego zazwyczaj Tradycją) i przez Pismo Święte, które jest przekazem tego samego orędzia zbawienia, ale utrwalonego na piśmie.
  • 14. Jaka jest relacja między Tradycją i Pismem Świętym?
    Tradycja i Pismo Święte ściśle łączą się ze sobą i przenikają. Obydwa uobecniają i ożywiają w Kościele misterium Chrystusa i wypływają z tego samego bożego źródła: stanowią jeden, święty depozyt wiary, z którego Kościół czerpie swoją pewność odnośnie wszystkich spraw objawionych.
  • 15. Komu powierzony jest depozyt wiary?
    Depozyt wiary został powierzony przez Apostołów całemu Kościołowi. Cały Lud Boży, dzięki nadprzyrodzonemu zmysłowi wiary, podtrzymywany przez Ducha Świętego i prowadzony przez Urząd Nauczycielski Kościoła przyjmuje dar Objawienia Bożego, wnika w nie głębiej i coraz pełniej nim żyje.

PISMO ŚWIĘTE

  • 18. Dlaczego Pismo Święte naucza prawdy?
    Bóg jest Autorem Pisma Świętego. Spisane ono zostało pod natchnieniem i bez błędu uczy prawdy, które są konieczne dla naszego zbawienia. Duch Święty natchnął ludzkich autorów, którzy spisali to, o czym pragnął nas pouczyć. Wiara chrześcijańska nie jest jednak "religią Księgi", lecz religią słowa Bożego, które jest "nie słowem spisanym i martwym, lecz Słowem Wcielonym i żywym" (św. Bernard z Clairvaux).
  • 19. Jak czytać Pismo Święte?
    Pismo Święte należy czytać i wyjaśniać z pomocą Ducha Świętego i pod przewodnictwem Urzędu Nauczycielskiego, uwzględniając trzy kryteria:
    1) zwracać uwagę na treść i jedność całego Pisma Świętego;
    2) czytać Pismo Święte w żywej Tradycji całego Kościoła;
    3) uwzględniać analogię wiary, to jest spójność prawd wiary między sobą.
  • 20. Co to jest kanon Pisma Świętego?
    Kanonem Pisma Świętego nazywamy kompletny zbiór ksiąg świętych, które Tradycja apostolska pozwoliła Kościołowi rozpoznać. Składa się z 46 ksiąg Starego Testamentu i 27 ksiąg Nowego Testamentu.
  • 21. Jaką wartość dla chrześcijan posiada Stary Testament?
    Chrześcijanie czczą Stary Testament jako prawdziwe słowo Boże: wszystkie jego księgi są natchnione przez Boga i zachowują trwałą wartość. Świadczą o Boskiej pedagogii zbawczej miłości Boga. Zostały przede wszystkim napisane, aby przygotować przyjście Chrystusa, Odkupiciela świata.
  • 22. Jaką wartość dla chrześcijan posiada Nowy Testament?
    Nowy Testament, którego centralnym przedmiotem jest Jezus Chrystus, przekazuje nam ostateczną prawdę Objawienia Bożego. Sercem całego Pisma Świętego są cztery Ewangelie: Mateusza, Marka, Łukasza i Jana, ponieważ stanowią główne świadectwo o życiu i nauczaniu Jezusa, i zajmują miejsce wyjątkowe w Kościele.
  • 23. W czym wyraża się jedność między Starym i Nowym Testamentem?
    Pismo Święte jest jedno, jak jedno jest Słowo Boże, jeden zbawczy zamysł Boga i jedno Boskie natchnienie obydwu Testamentów. Stary Testament przygotowuje Nowy, a Nowy wypełnia Stary; obydwa wzajemnie się wyjaśniają.
  • 24. Jaką funkcję pełni Pismo Święte w życiu Kościoła?
    Pismo Święte jest podstawą i siłą żywotną dla Kościoła. Jest dla dzieci Kościoła umocnieniem wiary, pokarmem duszy i trwałym źródłem życia duchowego. Jest duszą teologii i przepowiadania duszpasterskiego. Mówi psalmista: "Twoje słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce" (Ps 119,105). Dlatego Kościół zachęca do częstego czytania Pisma Świętego, ponieważ "nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością Chrystusa" (św. Hieronim).

Rozdział trzeci: CZŁOWIEK ODPOWIADA BOGU

WIERZĘ

  • 25. W jaki sposób człowiek odpowiada objawiającemu się Bogu?
    Człowiek, wsparty łaską Bożą, odpowiada Bogu posłuszeństwem wiary. Być posłusznym w wierze oznacza pełne przylgnięcie człowieka do Boga i poddanie się w sposób wolny usłyszanemu słowu, ponieważ jego prawda została zagwarantowana przez Niego samego, który jest samą Prawdą.
  • 26. Które postacie w Piśmie Świętym są głównymi świadkami posłuszeństwa wiary?
    Jest wielu świadków, w szczególności dwóch: Abraham, który poddany próbie, uwierzył Bogu (por. Rz 4,3) i będąc zawsze posłusznym Jego wezwaniu, stał się "ojcem wszystkich tych, którzy... wierzą" (Rz 4,11.18), i Dziewica Maryja, która urzeczywistniała w sposób najdoskonalszy przez całe swoje życie posłuszeństwo wiary: Fiat mihi secundum Verbum tuum - niech mi się stanie według twego słowa (Łk 1,38).
  • 27. Co oznacza w praktyce wierzyć w Boga?
    Oznacza przylgnąć osobowo do Boga przez całkowite powierzenie się Mu i uznać całą prawdę, którą On objawił, ponieważ Bóg jest Prawdą. Oznacza wierzyć w jednego Boga w trzech Osobach: Ojca, Syna i Ducha Świętego.
  • 28. Jakie są charakterystyczne cechy wiary?
    Wiara jest bezinteresownym darem Boga, dostępnym dla wszystkich, którzy o niego pokornie proszą, i cnotą nadprzyrodzoną, konieczną do zbawienia. Akt wiary jest aktem ludzkim, to jest aktem rozumu, przyjmującego za prawdę Bożą z nakazu woli, poruszonej łaską przez Boga. Wiara jest ponadto pewna, ponieważ opiera się na samym słowie Boga, działa "przez miłość" (Ga 5,6), i znajduje się w ciągłym wzroście, w szczególności dzięki słuchaniu słowa Bożego i modlitwie. Wiara pozwala nam w sposób uprzedzający doznawać radości niebieskiej.
  • 29. Dlaczego nie ma sprzeczności między wiarą i rozumem?
    Chociaż wiara przewyższa rozum, to jednak nigdy nie może mieć miejsca niezgodność między wiarą i rozumem, ponieważ i wiara, i rozum pochodzą od Boga. Ten sam Bóg udziela człowiekowi wiary i daje światło rozumu. Zrozum, abyś uwierzył: uwierz, abyś głębiej zrozumiał (św. Augustyn).

WIERZYMY

  • 30. Dlaczego wiara jest jednocześnie aktem osobowym i eklezjalnym?
    Wiara jest aktem osobowym, ponieważ jest wolną odpowiedzią człowieka na inicjatywę Boga, który się objawia. Ale jednocześnie jest aktem eklezjalnym, który się wyraża w wyznaniu: "wierzymy". W rzeczywistości to Kościół wierzy: dzięki łasce Ducha Świętego wiara Kościoła poprzedza, rodzi, podtrzymuje i karmi nasza wiarę. Dlatego Kościół jest Matką i Nauczycielką wszystkich wierzących. Nie może mieć Boga jako Ojca, kto nie ma Kościoła jako Matki (św. Cyprian).
  • 31. Dlaczego potrzebne są formuły wiary?
    Formuły wiary są potrzebne, ponieważ pozwalają nam wyrażać i przekazywać wiarę, celebrować ją we wspólnocie, przyswajać ją sobie i coraz bardziej nią żyć, posługując się wspólnym językiem.
  • 32. W jakim sensie wiara Kościoła jest jedna?
    Chociaż Kościół składa się z ludzi o różnych językach, kulturach i obrzędach, nie przestaje wyznawać swojej jedynej wiary otrzymanej od jednego Pana i przekazanej przez jedną apostolską Tradycję. Wyznaje wiarę w jednego Boga - Ojca, Syna i Ducha Świętego - i wskazuje jedną drogę zbawienia. Dlatego wierzymy jedną duszą i jednym sercem we wszystko, co jest zawarte w słowie Bożym, spisanym lub przekazanym, i co Kościół podaje do wierzenia jako objawione przez Boga.

czytaj dalej...

1  |   2   |   3   |   4   |   5  |   6   |   7   |   8   |   następna strona

do góry