Droga Krzyżowa w Koloseum w Wielki Piątek 2005


STACJA TRZYNASTA

Jezus zdjęty z krzyża i powierzony Matce

C.: Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.

W.: Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Z Ewangelii według św. Mateusza (27, 54-55)

Setnik zaś i jego ludzie, którzy trzymali straż przy Jezusie, widząc trzęsienie ziemi i to, co się działo, zlękli się bardzo i mówili: "Prawdziwie, Ten był Synem Bożym". Było tam również wiele niewiast, które przypatrywały się z daleka. Szły one za Jezusem z Galilei i usługiwały Mu.


ROZWAŻANIE

Jezus umarł.
Jego Serce przebiła włócznia rzymskiego żołnierza
i wypłynęła krew i woda: tajemniczy obraz
strumienia sakramentów chrztu i Eucharystii,
z których, mocą przebitego Serca Pana,
Kościół odradza się wciąż na nowo.
Nie połamano Mu nóg
jak pozostałym dwóm ukrzyżowanym;
w ten sposób objawia się On
jako prawdziwy Baranek Paschalny,
którego żadna kość
nie może być złamana (por. Wj 12, 46).
A teraz, gdy wszystko zniósł,
widać, że On, choć serca były wzburzone,
a moc nienawiści i podłości wielka,
nie pozostał sam.
Są wierni. Pod krzyżem stali: Maryja, Jego Matka,
siostra Matki Jego, Maria, Maria Magdalena
i umiłowany uczeń.
Teraz przybywa także człowiek bogaty,
Józef z Arymatei: bogacz znajduje sposób,
by przejść przez ucho igielne,
ponieważ Bóg wspiera go łaską.
Składa ciało Jezusa w swoim
nowym grobie w ogrodzie.
Tam, gdzie zostaje pogrzebany Jezus,
cmentarz przemienia się w ogród,
ogród, z którego został wygnany Adam,
gdy oddalił się od pełni życia, od swego Stwórcy.
Grób w ogrodzie mówi nam,
że panowanie śmierci ma się ku końcowi.
Przychodzi także członek Sanhedrynu, Nikodem,
któremu Jezus ogłosił tajemnicę
powtórnego narodzenia się z wody i z Ducha.
Także w Sanhedrynie, który skazał Go na śmierć,
jest ktoś, kto wierzy, kto zna
i uznaje Jezusa po Jego śmierci.
W godzinie wielkiej żałoby, ciemności i rozpaczy
w tajemniczy sposób rozbłyska światło nadziei.
Bóg ukryty pozostaje jednak Bogiem żyjącym i bliskim.
Umarły Pan pozostaje jednak Panem
i naszym Zbawicielem, także w nocy śmierci.
Kościół Jezusa Chrystusa, Jego nowa rodzina,
zaczyna się kształtować.


MODLITWA

Panie, zstąpiłeś w ciemności śmierci.
Jednak dobre ręce zabierają Twe ciało
i spowijają w czyste płótno (Mt 27, 59).
Wiara nie całkiem umarła,
słońce nie całkiem zaszło.
Ileż razy wydaje się, że śpisz.
Jakże łatwo my, ludzie, oddalamy się
i mówimy sobie "Bóg umarł".
Spraw, abyśmy w godzinie ciemności uznali,
że Ty jednak jesteś obecny.
Nie zostawiaj nas samych, gdy upadamy na duchu.
Wspomagaj nas, byśmy nie zostawiali Cię samego.
Daj nam wierność, która nie osłabnie w zagubieniu,
i miłość, abyśmy przyjęli Cię,
kiedy będziesz w największej potrzebie,
na wzór Twojej Matki,
tulącej Cię na nowo do swego łona.
Pomóż nam, pomóż ubogim i bogatym,
prostym i wykształconym,
widzieć mimo lęków i uprzedzeń.
Daj ofiarować Ci nasze zdolności, serca i czas,
byśmy w ten sposób przygotowali ogród,
w którym może nastąpić zmartwychwstanie.
Pater noster...
Bym z Chrystusem konał razem,
Męki Jego był obrazem,
Rany Jego w sobie czuł.
Fac me vere tecum flere,
Crucifixo condolere,
donec ego vixero.