Droga Krzyżowa w Koloseum w Wielki Piątek 2005


STACJA DZIESIĄTA

Jezus z szat obnażony

C.: Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.

W.: Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Z Ewangelii według św. Mateusza (27, 33-36)

Gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, to znaczy Miejscem Czaszki, dali Mu pić wino zaprawione goryczą. Skosztował, ale nie chciał pić. Gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy. I siedząc tam, pilnowali Go.


ROZWAŻANIE

Jezus zostaje odarty ze swych szat. Szata wskazuje na pozycję społeczną człowieka. Daje mu miejsce w społeczeństwie, sprawia, że jest kimś. Publiczne obnażenie Go oznacza, że Jezus nie jest już nikim, został zepchnięty na margines, wzgardzony przez wszystkich.
Moment odarcia z szat
przypomina nam także wygnanie z raju:
Boski splendor przybladł w człowieku,
który teraz - gdy jest nagi,
wystawiony na widok publiczny, obnażony -
wstydzi się.
W ten sposób Jezus
jeszcze raz stawia siebie
w sytuacji człowieka upadłego.
Obnażony Jezus przypomina nam,
że wszyscy utraciliśmy
"pierwotną szatę" Boskiego splendoru.
Pod krzyżem żołnierze rzucają losy
o ten ubogi majątek, szaty.
Ewangeliści opowiadają to słowami Psalmu 22 (w. 19),
mówiąc nam to, co Jezus powie uczniom z Emaus:
wszystko dokonało się zgodnie z Pismem.
Nic nie jest tu przypadkowe.
Wszystko, co się dzieje, zawarte jest w Słowie Bożym
i oparte na Boskim planie.
Pan przechodzi przez wszystkie stadia i stopnie
ludzkiego upadku, a każdy z tych stopni,
pomimo goryczy, jest krokiem do odkupienia.
W ten właśnie sposób przyprowadza do domu
zagubioną owieczkę.
Pamiętajmy też, że Jan mówi,
iż losy rzucano o tunikę Jezusa:
"całą tkaną od góry do dołu".
Możemy uznać, że jest to nawiązanie do szaty
najwyższego kapłana,
utkanej z jednej nici, bez szwów (Fl J a III 161).
Ten Ukrzyżowany jest bowiem
prawdziwym Najwyższym Kapłanem.


MODLITWA

Panie Jezu, zostałeś obnażony ze swych szat,
wyszydzony, wykluczony ze społeczności.
Wziąłeś na siebie hańbę Adama,
uzdrawiając go.
Wziąłeś na siebie cierpienia i potrzeby ubogich,
wygnańców świata.
Ale właśnie w ten sposób
wypełniasz słowo proroków.
Właśnie w ten sposób nadajesz znaczenie temu,
co wydaje się pozbawione znaczenia.
Właśnie w ten sposób pozwalasz nam uznać,
że w rękach Ojca jesteś Ty, my i świat.
Obdarz nas głębokim szacunkiem dla człowieka
we wszystkich fazach jego istnienia
i we wszystkich sytuacjach,
w których go spotykamy.
Daj nam szatę utkaną ze światłości Twojej łaski.
Pater noster...
Niechaj serce moje pała,
By radością mą się stała
Miłość, którą Chrystus Bóg.
Fac ut ardeat cor meum
in amando Christum Deum,
ut sibi complaceam.