AKTUALNOŚCI

Najświeższe informacje z bieżącego tygodnia znajdziesz w Ogłoszeniach parafialnych

kliknij...


ADWENT

30 listopada

Adwent 2014
Kolejny w naszym życiu adwent - czas przygotowania do Świąt Bożego Narodzenia.

Okres Adwentu ma podwójny charakter. Jest okresem przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, przez który wspominamy pierwsze przyjście Syna Bożego do ludzi. Równocześnie jest okresem, w którym przez wspomnienie pierwszego przyjścia Chrystusa kieruje się dusze ku oczekiwaniu Jego powtórnego przyjścia na końcu czasów. Z obu tych względów Adwent jest okresem pobożnego i radosnego oczekiwania.

Adwent dzieli się na dwie części podkreślane przez dwie prefacje:
- do 16 grudnia z akcentem eschatologicznym (powtórne przyjście Chrystusa)
- od 17 grudnia zwraca się ku Bożemu Narodzeniu

Niedziela IV Adwentu przez czytania mszalne ukazuje się jako dzień oczekiwania przez Ojców Starego Przymierza i Najświętszą Maryję Pannę.

Roraty - adwentowe czuwanie i oczekiwanie z Najświętszą Maryją Panną na Boże Narodzenie - odprawiane są w dni powszednie o godz. 18.00. Zapraszamy na nie dzieci, młodzież i dorosłych. Dzieci zachęcamy do przyniesienia lampionów, brania udziału w procesji na rozpoczęcie Rorat i zbierania pamiątkowych ilustracji. Dołóżmy wszelkich starań, aby ta piękna tradycja rodzinnych spotkań na Roratach nie tylko przetrwała, ale aby rozwijała się w naszej parafii.

roraty

Według zwyczaju Roraty rozpoczyna się o brzasku dnia, gdyż Najświętsza Maryja Panna jako jutrzenka, gwiazda porankowa, zapowiada rychłe nastanie blasku dnia, światłości nie mającej końca - Chrystusa, Boga Wcielonego - prawdy, w której człowiek odnajduje pełny sens swego istnienia. Symbolem Maryi jest dodatkowa świeca paląca się podczas Rorat w pobliżu żłóbka.

Roraty swą nazwę zawdzięczają łacińskim słowom antyfony mszalnej rozpoczynającej liturgię adwentowej Mszy św. o Matce Bożej: „Niebiosa ześlijcie z niebios Sprawiedliwego jak rosę, niech jak deszcz spłynie z obłoków, niech się otworzy ziemia i zrodzi Zbawiciela” – „Rorate de coeli nubes Iustum...” (por. Iz 45,8).

Tą „rosą” zdolną zaspokoić spragnione ludzkie serce jest wcielony Bóg, który swym nieskończonym bogactwem nadaje życiu sens i smak.
Msza św. roratnia jest adwentowym czuwaniem i oczekiwaniem Kościoła wraz Matką Najświętszą na Boże Narodzenia.


List Pasterski Episkopatu Polski z okazji IV Tygodnia Wychowania

WYCHOWYWAĆ DO PRAWDY

List Pasterski Episkopatu Polski z okazji IV Tygodnia Wychowania
14-20 września 2014 roku [...]

czytaj dalej...


LIST EPISKOPATU

Tak - dla pokoju i rozwoju narodów! Nie dla wojny i zabijania!

Słowo biskupów diecezjalnych z Jasnej Góry w 75. rocznicę wybuchu II wojny światowej
Umiłowani Bracia i Siostry! [...]

czytaj dalej...


KRAKOWSKA PIESZA PIELGRZYMKA NA JASNĄ GÓRĘ

KPP 2014 W dniach od 6 do 11 sierpnia z Krakowa po raz 34 wędrować będzie Krakowska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę.

Jest to piękny sposób spędzenia czasu na modlitwie i spotkaniu z Bogiem i człowiekiem, wyjątkowa forma rekolekcji w drodze, sposób na pogłębienie wiary, możliwość spotkania ludzi wierzących, a także możliwość podziękowania za dary otrzymane od Boga lub prośby w ważnych dla nas intencjach.

Zapraszamy wszystkich do wspólnego pielgrzymowania.

Trasa pielgrzymki to ok. 150 km, podzielonych na odcinki nie większe niż 28 km do pokonania w ciągu dnia. Pragniemy stworzyć choćby małą parafialną grupę, zapraszamy więc wszystkich: młodzież (szczególnie dla młodzieży bierzmowanej w tym roku, może to być świetna okazja do podziękowania Bogu za dar sakramentu), studentów, rodziny, ludzi samotnych.

Szczegóły w zakrystii, na stronie internetowej parafii i u ks. Pawła.

KPP 2014


BOŻE CIAŁO 2014

Boże Ciało 2014 Boże Ciało 2014
Boże Ciało 2014 Boże Ciało 2014
Boże Ciało 2014 Boże Ciało 2014
19 czerwca 2014

Parafialna procesja do czterech ołtarzy w Uroczystość Bożego Ciała (trasa procesji przebiegała ul. Grzegórzecką i Bobrowskiego)


PARAFIALNY DZIEŃ CHORYCH

W drugi dzień Zielonych Świąt przypada święto Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła; w tym dniu w naszej parafii obchodzimy doroczny dzień chorych. Mae święta z sakramentem namaszczenia chorych odprawiona została o godz. 9.00 .

Po mszy św. chorzy i ich opiekunowie spotkali się na wspólnym śniadaniu w domu parafialnym. Odwiedziły ich tam dzieci z Akademii Malucha z przygotowanymi specjalnie dla chorych rysunkami oraz programem tanecznym.

dzień chorych 2014 dzień chorych 2014
dzień chorych 2014 dzień chorych 2014
dzień chorych 2014 dzień chorych 2014


O DUCHU ŚWIĘTYM

Zesłanie Ducha Św.

8 czerwca 2014 r., Niedziela zesłania Ducha Świętego

Katecheza św. Cyryla Jerozolimskiego

"Woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody żywej, wytryskującej ku życiu wiecznemu".

Nowy to rodzaj wody, żywej i wytryskującej. A tryska ona na tych, którzy są tego godni. Dlaczego Chrystus łaskę Ducha Świętego określa mianem wody? Dlatego, że wszystko istnieje dzięki wodzie. Woda daje życie roślinom i zwierzętom; woda spada z nieba w postaci deszczu. Woda spada zawsze w ten sam sposób i w tej samej postaci, ale jej skutek jest różnoraki: inny w palmach, inny w krzewie winnym, i w całej naturze daje się odczuwać jej wpływ, a jest on zawsze ten sam, gdyż nie może różnić się od swej natury. Także i deszcz jest zawsze taki sam i nie spada różny, ale przystosowuje się do struktury przyjmujących go i dla każdego staje się tym, czego potrzebuje. Podobnie Duch Święty: jeden i taki sam, niepodzielny, rozdziela łaski każdemu tak, jak chce. Schnące drzewo, gdy otrzyma wodę, wypuszcza pędy. Tak samo grzesznik przyniesie owoce sprawiedliwości, gdy przez pokutę stanie się godny daru Ducha Świętego. Jeden i ten sam Duch Święty działa w różny sposób z woli Boga i w imię Chrystusa. Jednemu udziela daru mądrości słowa, umysł innego oświeca natchnieniem proroczym; temu daje moc wyrzucania złych duchów, tamtemu łaskę tłumaczenia Pisma. Jednego wzmacnia darem wstrzemięźliwości, innego nakłania do miłosierdzia; tego zachęca do postów i uczy wytrwania w ascezie życia, tamtego odrywa od rzeczy ziemskich; innego jeszcze przygotowuje na męczeństwo; różnorodny w różnych ludziach, zawsze jednak taki sam, jak napisano: "Wszystkim objawia się Duch dla wspólnego dobra". Przybycie Jego jest łagodne i pełne dobroci; pełna słodyczy jest Jego wonność, a Jego jarzmo jest nader lekkie. Jego nadejście poprzedzają promienie światłości i wiedzy. Przybywa On jako braterski opiekun naszego wnętrza, by zbawiać, uzdrawiać, pouczać i upominać, wzmacniać i pocieszać, oświecać umysł, najpierw tego, kto Go przyjmuje, a poprzez niego oświecać także innych.

Kiedy słońce ukaże się temu, który do tej pory pozostawał w ciemnościach, to otrzymuje światło dla swoich cielesnych oczu i wyraźnie widzi to, czego przedtem nie dostrzegał. Podobnie i ten, który został uznany godnym daru Ducha Świętego, zostaje oświecony na duszy i wyniesiony ponad to, co ludzkie, widzi to, co dotąd było mu nieznane.

Św. Cyryl Jerozolimski (około 313 - 386 lub 387), teolog, ojciec Kościoła. Wybitny reprezentant antiocheńskiej szkoły teologicznej. Święcenia kapłańskie przyjął około 345. Od 348 biskup Jerozolimy - zwalczany przez zwolenników arianizmu trzykrotnie przebywał na wygnaniu (357-359, 360-362 i 367-378). W 381 r. uczestnik Soboru Konstantynopolitańskiego I. Znany głównie jako autor 24 katechez (głosił je w czasie Wielkiego Postu i oktawie Wielkanocy w jerozolimskiej bazylice Grobu Pańskiego), w których, posiłkując się Biblią, przedstawił m.in. wykład prawd wiary zawartych w jerozolimskim symbolu chrzcielnym oraz nauki o wtajemniczeniu chrześcijańskim dokonujacym się poprzez chrzest, bierzmowanie i Eucharystię (tzw. katechezy mistagogiczne). Myśl Cyryla stanowiła źródło inspiracji dla św. Ambrożego. 1883 papież Leon XIII ogłosił go doktorem Koscioła.


Pamięci S. Anieli

s. Aniela

5 czerwca 2014 r.

W poniedziałek, 2 czerwca, po ciężkiej chorobie odeszła do Pana śp. Siostra Aniela Orzeł, przez wiele lat posługująca w naszej Parafii, opiekunka chorych.
Msza święta pogrzebowa zostanie odprawiona w naszym kościele (św. Kazimierza Królewicza) w piątek, 6 czerwca, o godz. 10.30, a na Cmentarzu Rakowickim o godz. 12.00 nastąpi odprowadzenie na miejsce wiecznego spoczynku (od głównej bramy cmentarnej).

Wieczne odpoczywanie racz jej dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj Jej świeci na wieki wieków. Amen.

s. Aniela

S. KLOTYLDA ANIELA ORZEŁ urodziła się 10 lipca 1930 roku w Laskowej (diec. tarnowska), do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP NP wstąpiła w 1953 roku, a pierwsze śluby zakonne złożyła w 1956. Śluby wieczyste złożyła w roku 1961. Na placówce w Krakowie była 56 lat. Przez całe życie zakonne spełniała proste prace domowe, służyła też siostrom jako kierowca. Po śmierci śp. S. Małgorzaty Bąk pracowała w parafii św. Kazimierza Królewicza jako opiekunka charytatywna. Zmarła 2 czerwca 2014 roku w 61 roku życia zakonnego.


BIERZMOWANIE

Zakończenie roku formacyjnego dla kl. I i II gimnazjum w ramach przygotowania do sakramentu bierzmowania będzie w piątek (6.06) na Mszy św. o godz.18.00 . Po Mszy św. spotkanie w sali domu parafialnego.

Wczoraj, w sobotę 31 maja młodzież naszej Parafii z klasy III Gimnazjum, po trzy letnim przygotowaniu, przyjęła sakrament bierzmowania. Miało to miejsce na Mszy św. o godz. 16.00, którą celebrował ks. infułat Jan Dyduch.

Nowo bierzmowanym życzymy Bożego błogosławieństwa i opieki Matki Bożej.

A oto nazwiska i imiona (z bierzmowania) młodzieży:
Bień Julia (Maria Magdalena)
Bień Szymon (Piotr)
Chmieliński Jan (Marcin)
Ciechan Maria (Blanka)
Darmoń Krzysztof (Florian)
Dubowska Ada (Małgorzata)
Dzieża Aleksandra (Weronika)
Jamka Marta (Klara)
Jantas Marek (Pio)
Lusina Maria (Małgorzata)
Łabuz Anna (Kamila)
Michno Bartosz (Damian)
Moczarska Wiktoria (Rita)
Paczut Bartosz (Remigiusz)
Płatos Maria (Jadwiga)
Rychlicka Joanna (Maria Magdalena)
Stanach Izabella (Blanka)
Stasińska Julia (Maria)
Szałajko Anna (Elżbieta)
Świercz Aleksandra (Łucja)
Świetla Andrzej (Krzysztof)
Waltoś Tomasz (Franciszek)
Wesołowski Maciej (Marcin)
Zapałowicz Natalia (Kamila)
Zarzycka Katarzyna (Salomea)
Znamirowska Wiktoria (Rozalia)

Rodzicom młodzieży dziękujemy za dar na rzecz utrzymania kościoła


ŚWIATOWE DNI MŁODZIEŻY

W dniu dzisiejszym obchodzimy rocznicę urodzin Ojca Świętego Jana Pawła II, którego kanonizację niedawno przeżywaliśmy. Dzień kanonizacji, od dawna oczekiwany, który przyszło nam przeżywać, był czasem radości, dumy oraz przeżywania przez katolików silnych i pozytywnych emocji. Teraz, gdy emocje już opadły pozostaje pytanie: co mamy zrobić, by nie zaprzepaścić spuścizny pozostawionej przez Świętego Papieża-Polaka? Czujemy przecież wyraźnie, że same emocje nie wystarczą. Że trzeba się udać w inną stronę, szukać nowych form głoszenia Jezusowej Ewangelii i mówienia o Świętym Papieżu i Jego dziedzictwie. Wczytywania się w Jego dokonania i wzięcia odpowiedzialność za to, aby to dziedzictwo i inicjatywy znalazły przedłużenie i dalej mogły świadczyć o łasce Bożej, która działa wielkie rzeczy przez swoich świętych. Jedną z takich inicjatyw św. Jana Pawła II, którą przyjdzie nam przeżyć na nowo, u nas w Polsce, są Światowe Dni Młodzieży.

Organizacja Światowych Dni Młodzieży w Krakowie w lipcu 2016 roku to wielkie wyzwanie zarówno duszpasterskie jak i organizacyjne dla całego Kościoła Krakowskiego i naszego miasta. Do Krakowa w dniach 26-31 lipca 2016 przyjedzie młodzież z całego świata. Młodzi przyjadą do naszego miasta specjalnie po to, by podzielić się z nami czymś bardzo cennym - swoją wiarą w Jezusa, nadzieją w Jego moc, swym entuzjazmem i swoją młodzieńczą radością. To my zostaniemy przez nich obdarowani. To na naszym terenie będą się dziać rzeczy niezwykłe i wielkie, które - jak wierzymy- przyniosą trwałe owoce. Pierwszy rok przygotowań do tego wydarzenia to przede wszystkim czas na pracę formacyjną i duchową.

Duchowe przygotowania do Światowych Dni Młodzieży, zainaugurowane w Niedzielę Palmową, przez najbliższy rok przebiegają pod hasłem ,,Być - to więcej niż mieć". Pracując nad własną wiarą chcemy przygotować jak najlepszy grunt dla wydarzeń w 2016 roku. Chcemy, aby żywy Kościół, który za dwa lata będzie przyjmował rzesze wiernych był Kościołem lepszym, odmienionym, pewniejszym.

Służba drugiemu człowiekowi to jeden z ważnych aspektów chrześcijaństwa. Zapraszamy każdego z Was, także Waszych bliskich, przyjaciół i znajomych do współtworzenia tego wydarzenia. Potrzeba nam ludzi w różnym wieku, z różnym doświadczeniem, którzy w miarę swoich możliwości chcieliby włączyć się w prace przygotowawcze na terenie naszej parafii. Spotkania formacyjne dla wszystkich chętnych odbywać się będą w każdy trzeci czwartek miesiąca o 19:30 w salce domu parafialnego. Pierwsze spotkanie odbędzie się więc już w najbliższy czwartek (22 V). W ramach tych spotkań będziemy realizować zarówno proponowany program duchowego przygotowania jak i prowadzić prace organizacyjne. Dla osób starszych i chorych przewidziana jest specjalna i bardzo ważna forma współpracy. Szczegóły tego pomysłu będą podane w Liście Wspólnoty w przyszłym tygodniu.

Wszystkich chętnych zapraszamy do współpracy.

Osoby zainteresowane prosimy o kontakt z naszymi parafialnymi liderami przygotowania do Światowych Dni Młodzieży - Anną Ochał i Jakubem Skwarą albo z księdzem Pawłem.

Zgłoszenia, pytania, sugestie i pomysły prosimy kierować na adres poczty elektronicznej: sdm.grzegorzki@gmail.com

Powstaje też strona internetowa poświęcona przygotowaniom do Światowych Dni Młodzieży na terenie naszej parafii http://sdm.grzegorzki.vbiz.pl. Czekamy także na was w trzecie czwartki miesiąca.

Pokażmy całemu światu, że krakowianie są dobrymi gospodarzami. Niech będzie to urodzinowy prezent dla św. Jana Pawła II od naszych parafian.


Jubileusz S. Sabiny

60-lecie s. Sabiny

11 maja 2014 r.

W tym tygodniu s. Sabina - nasza zakrystianka, przeżywa jubileusz 60-lecia życia zakonnego; w naszej Parafii Siostra pracuje już 34 lata.

Z tej okazji składamy Siostrze Sabinie najserdeczniejsze życzenia Bożej opieki i zdrowia, a wszystkich parafianom dziękujemy za wspólną modlitwę w intencji siostry Sabiny na uroczystej Mszy świętej.

Galeria zdjęć z uroczystości 60 lecia życia zakonnego s. Sabiny


PROCESJA NA SKAŁKĘ

11 maja 2014 r.

Św. Stanisław ze Szczepanowa urodził się ok. 1030 r. Święcenia kapłańskie przyjął w 1060 r, a dwanaście lat później, po śmierci biskupa Lamberta został biskupem Krakowa. Dał się poznać jako pasterz gorliwy i bezkompromisowy. Konflikt, który wybuchł pomiędzy królem Bolesławem a bp. Stanisławem - jego powód do dziś nie jest w pełni jasny, być może chodziło o niemoralne życie monarchy lub obronę poddanych przed jego surowością - miał tragiczny finał.

Biskup Stanisław został zabity przez króla podczas Mszy św., którą celebrował 11 kwietnia (lub 8 maja) 1079 r. w kościele św. Michała na Skałce w Krakowie. Ciało biskupa zostało poćwiartowane. Kult św. Stanisława rozpoczął się z chwilą przeniesienia jego zwłok na Wawel, w 10 lat po śmierci. 8 września 1253 roku papież Innocenty IV dokonał uroczystej kanonizacji biskupa Stanisława w bazylice św. Franciszka w Asyżu. W Polsce ogłoszono to na ogólnonarodowej uroczystości w Krakowie 8 maja 1254 roku. Kult św. Stanisława odegrał ogromną rolę w zjednoczeniu rozbitego na dzielnice państwa polskiego. W 1595 r. papież Klemens VIII rozszerzył liturgiczną uroczystość św. Stanisława na cały Kościół.

Większość polskich diecezji czci św. Stanisława jako głównego patrona. Papież Jan XXIII w 1963 roku ustanowił św. Stanisława - wraz ze św. Wojciechem i Najświętszą Maryją Panną Królową Polski - pierwszorzędnym patronem Polski.

W przyszłą niedzielę (11 maja), odbędzie się tradycyjna procesja z relikwiami św. Stanisława Biskupa i Męczennika, z Wawelu na Skałkę. Przed wiekami była ona częścią rytuału koronacyjnego królów polskich. W tej procesji wpatrzeni w postać bohaterskiego biskupa, który padł w obronie ludu pod mieczem ówcześnie panującej władzy, uczmy się polskiego etosu, prawdziwej wolności ducha, będącej wyrazem umiłowania i wierności prawdzie.


KANONIZACJA JANA PAWŁA II

Wielka Sobota 2014

Modlitwa do św. Jana Pawła II

Boże, bogaty w miłosierdzie,
z Twojej woli święty Jan Paweł II, papież,
kierował całym Kościołem,
spraw, prosimy, abyśmy dzięki jego nauczaniu
z ufnością otworzyli nasze serca
na działanie zbawczej łaski Chrystusa,
jedynego Odkupiciela człowieka.
Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg,
przez wszystkie wieki wieków. Amen.

(Tekst modlitwy zatwierdzony przez watykańską Kongregację kultu Bożego i dyscypliny sakramentów)


WIELKA NIEDZIELA

Wielka Sobota 2014

Wielkanocną mszę świętą celebrują kapłani w białych szatach.

Czytania przedstawiają świadectwo świętego Piotra o zmartwychwstaniu Chrystusa (Dz 10,34a.37-43), wezwanie do wierności "temu, co w górze" (Kol 3,1-4) oraz relację o przybyciu kobiet i apostołów do pustego grobu (J 20,1-9).

Symbolem zwycięskiego Jezusa jest figurka Zmartwychwstałego z chorągwią w ręku, wystawiana aż do uroczystości Wniebowstąpienia.


WIELKA SOBOTA

Wielka Sobota 2014

Jest to dzień, w którym Kościół trwa przy Grobie Pańskim, rozważając mękę i śmierć Chrystusa oraz jego zstąpienie do otchłani, a także w modlitwie i poście oczekuje na jego zmartwychwstanie. W tym dniu tradycyjnego wyciszenia nie sprawuje się mszy świętych. Główny ołtarz pozostaje obnażony.

Wielka Sobota 2014

Przez cały dzień trwa adoracja Chrystusa złożonego do grobu. Zgodnie ze starym polskim obyczajem przy symbolicznej mogile Zbawiciela czuwa warta.

Wielka Sobota 2014

Wierni przychodzą do świątyń, w których kapłani błogosławią pokarmy przeznaczone na świąteczny stół, czyli tzw. święcone (święconkę) - kończy się bowiem czas postu. Pokarmy te znajdą się później na stole wielkanocnym.

Modlitewna zaduma panuje do późnych godzin popołudniowych.

To, co w tym dniu najważniejsze, rozpoczyna się wieczorem...

Wielka Sobota 2014 Wielka Sobota 2014

Wieczorem rozpoczynają się obchody Wigilii Paschalnej.

Liturgia Wielkiej Soboty nie jest typową Mszą, gdyż oprócz Liturgii Słowa i Liturgii Eucharystycznej składa się z Liturgii Światła (lucernanum) i Liturgii Chrzcielnej.

Na zakończenie obrzędów odbywa się procesja rezurekcyjna. Chrześcijanie całemu światu ogłaszają radosną wieść: "możecie już otrzeć łzy, śmierć została pokonana".

Czytaj więcej o Wielkej Sobocie...


WIELKI PIĄTEK

Wielki Piątek 2014

Liturgia Męki Pańskiej składa się z trzech części:

- Liturgii Słowa,
- którą kończy wyjątkowo uroczysta modlitwa powszechna. W dziesięciu wezwaniach prosimy Boga, aby miał w opiece cały świat.

- adoracji Krzyża
- przyklęknięcie i symboliczny pocałunek każdego wiernego wyrażają osobiste przyjęcie odkupienia

- obrzędów Komunii
- w tym dniu nie ma przeistoczenia. Rozdaje się Ciało Chrystusa, konsekrowane poprzedniego dnia.

Wielkopiątkową liturgię kończy przeniesienie Najświętszego Sakramentu do kaplicy, zwanej Bożym Grobem. Tego wieczora, przez całą noc i cały następny dzień trwa adoracja.

Czytaj więcej o Wielkim Piątku...

Wielki Czwartek 2014


WIELKI CZWARTEK

Wielki czwartek 2014

Msza Wieczerzy Pańskiej rozpoczęła Triduum Paschalne.

Liturgia eucharystyczna Wielkiego Czwartku upamiętnia wydarzenia z Wieczernika - moment ustanowienia Najświętszego Sakramentu - przeistoczenia chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa.
Podczas tej Najświętszej Ofiary wspominamy ustanowienie Eucharystii i sakramentu kapłaństwa.

Po uroczystej komunii świętej wiernych Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do specjalnie przygotowanej kaplicy adoracji, tzw. Ciemnicy.

Czytaj więcej o Wielkim Czwartku...


WIELKI TYDZIEŃ

Niedziela dzisiejsza rozpoczyna Wielki Tydzień zbawczych wydarzeń Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa Pana.

NIEDZIELA PALMOWA

Wielki Tydzień otwiera Niedziela Palmowa. Nazwa tego dnia pochodzi od wprowadzonego w XI w. zwyczaju święcenia palm. Liturgia bowiem wspomina uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy, bezpośrednio poprzedzający Jego Mękę i Śmierć na Krzyżu. Witające go tłumy rzucały na drogę płaszcze oraz gałązki, wołając: "Hosanna Synowi Dawidowemu". O uroczystym wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy piszą wszyscy czterej Ewangeliści. Samo to świadczy, jak wielką rangę przywiązują do tego wydarzenia z życia Jezusa Chrystusa.
Liturgia Niedzieli Palmowej jest rozpięta między dwoma momentami: radosną procesją z palmami oraz czytaniem - jako Ewangelii - Męki Pańskiej według jednego z 3 Ewangelistów: Mateusza, Marka lub Łukasza (Mękę Pańską wg św. Jana czyta się podczas liturgii Wielkiego Piątku). W ten sposób Kościół podkreśla, że triumf Chrystusa i Jego Ofiara są ze sobą nierozerwalnie związane.

W XI w. pojawił się zwyczaj święcenia palm. Wierni przechowują je przez cały rok, aby w następnym roku mogły zostać spalone na popiół, którym są posypywane nasze głowy w Środę Popielcową. Procesja z palmami jest z jednej strony upamiętnieniem wydarzenia sprzed wieków, z drugiej zaś - naszym kroczeniem wraz z Chrystusem ku ofierze, którą dzisiaj jest Msza święta. Ogłaszając Chrystusa Królem zgadzamy się w ten sposób na to, że nasza droga do Ojca prowadzi zawsze przez krzyż.

Palmy w Polsce zastępują często gałązki wierzbowe z baziami. Po ich poświęceniu zatyka się je za krzyże i obrazy, by strzegły domu od nieszczęść i zapewniały błogosławieństwo Boże. Wtykano także palmy na pola, aby Pan Bóg strzegł zasiewów i plonów przed gradem, suszą i nadmiernym deszczem.

Poniedziałek, wtorek i środa Wielkiego Tygodnia są dniami szczególnie poświęconymi sakramentowi pojednania - nie wyróżniają się niczym, jeśli chodzi o liturgię.
Od Wielkiego Poniedziałku do Wielkiej Środy włącznie Pan Jezus dzień spędzał w Jerozolimie i nauczał w świątyni, a na noc udawał się do odległej o ok. 3 km Betanii, aby tam przenocować. Zapewne gościny Jemu i Jego uceniom udzielał Łazarz w swoim domu - z wdzięczności za niedawne wskrzeszenie go z grobu.

W Wielki Poniedziałek w drodze do Jerozolimy Chrystus uczynił uschłym figowe drzewo za to, że nie znalazł na nim owocu, a tylko same liście (Mt 21, 18-19; Mk 11, 12-14). Kiedy wszedł na plac świątyni i zobaczył tam kupców z towarami i bydłem, wypędził ich stamtąd (Mt 21, 12-13; Mk 11, 15-19; Łk 19, 45-48).

W Wielki Wtorek Pan Jezus prowadził najgwałtowniejsze polemiki ze starszyzną żydowską, które zakończył wielokrotnym "biada", rzuconym na swoich zatwardziałych wrogów (Mt 21, 20 - 23, 39; Mk 11, 27-32. 41; Łk 20, 9 - 21, 1). W wielkiej też mowie eschatologicznej zapowiada całkowite zniszczenie Jerozolimy oraz koniec świata, jaki zamknie dzieje ludzkości (Mt 24, 1-41; Mk 13, 1-33; Łk 21, 5-34). Zapowie także powtórne swoje przyjście na ziemię w chwale (Mt 25, 31-46). W przypowieści o roztropnym słudze, o mądrych i głupich pannach i o talentach będzie nawoływał do czujności (Mt 24, 42-55. 30; Mk 13, 33-37; Łk 21, 34-36).

Wielka Środa ma bezpośredni już kontakt z wydarzeniami Wielkiego Czwartku i Piątku. Sanhedryn na tajnej naradzie postanawia za wszelką cenę zgładzić Jezusa. Judasz ofiaruje Wielkiej Radzie Żydowskiej swoją pomoc za srebrniki, przyrzekając śledzić Chrystusa, a gdy będzie sam - zawiadomi o tym Sanhedryn (Mt 26, 1-16; Mk 14, 1-11; Łk 22, 1-6), aby Go można było pojmać.

Szczytem roku liturgicznego i Wielkiego Tygodnia jest Święte Triduum Paschalne Męki i Zmartwychwstania Pańskiego. Obejmuje ono liturgię Mszy Wieczerzy Pańskiej, sprawowaną wieczorem w Wielki Czwartek, wielkopiątkową liturgię Męki Pańskiej oraz najbardziej uroczystą i najpiękniejszą ze wszystkich liturgii Kościoła - Wigilię Paschalną sprawowaną po zapadnięciu zmroku w Wielką Sobotę - w Wielką Noc. Triduum kończy się wieczorem w Niedzielę Zmartwychwstania.


GORZKIE ŻALE

Historia Gorzkich Żalów:
13 marca, Roku Pańskiego 1707, w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu, w kościele św. Krzyża w Warszawie zebrali się wierni, którzy pod przewodnictwem oficjała ks. Stefana Wierzbowskiego i wizytatora ks. Michała Tarły, odśpiewali po raz pierwszy w Polsce Gorzkie żale. Nikt z tych, którzy wówczas je śpiewali, pewnie nie przypuszczał, że przez następne 300 lat Gorzkie żale będą w Polsce jednym z ważniejszych nabożeństw okresu Wielkiego Postu.

Gorzkie żale, które powstały pod wpływem średniowiecznych misteriów, dialogów i pieśni pasyjnych, mają swojego autora. Jest nim ks. Wawrzyniec Benik, ze zgromadzenia księży misjonarzy, który swego czasu był również wykładowcą w seminarium zamkowym na Wawelu w Krakowie. Choć ks. Benik napisał to nabożeńŹstwo głównie dla Bractwa św. Rocha, to jednak wielki wkład w jego rozpowszechnianie mają sami misjonarze. Mieli w tym względzie dość ułatwione zadanie, ponieważ w XVIII wieku prowadzili 22 seminaria w Polsce na ogólną liczbę 31. Stąd też w szybkim tempie rozszerzyło się to nabożeństwo na cały kraj.


  • czytaj więcej...


    SPOTKANIE NADZWYCZAJNYCH SZAFARZY KOMUNII ŚW.

    Szafarze nadzwyczajni 2014 Szafarze nadzwyczajni 2014
    Szafarze nadzwyczajni 2014 Szafarze nadzwyczajni 2014
    Szafarze nadzwyczajni 2014 Szafarze nadzwyczajni 2014
    Szafarze nadzwyczajni 2014 Szafarze nadzwyczajni 2014
    7 marca 2014

    W tym roku nasza parafia gościła nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. rejonu 2. (Kraków Nowa Huta).

    W spotkaniu formacyjnym wzięło udział 33 szafarzy.
    Po uroczystej Mszy św. (koncelebrowanej przez ks. Michała Leśniaka i ks. Proboszcza Józefa Jończyka) oraz Drodze Krzyżowej, przygotowanej przez młodzież gimnazjalną z naszej parafii, szafarze udali się do domu parafialnego na konferencję, którą wygłosił opiekun nadzwyczajnych szafarzy rejonu 2. ksiądz Michał Leśniak (rozważania na temat Adhortacji apostolskiej "Ewangelii Gaudium" ).


    WIELKI POST

    Wielki Post 2014

    Weszliśmy w kolejnyw naszym życiu Wielki Post, który powinien nas przygotować do głębokiego przeżycia Wielkiej Nocy Zmartwychwstania Pańskiego.

    Uwagi dotyczące przypomnienia obowiązującego w Kościele prawa odnośnie dni pokuty i sposobu jej wypełniania:

    DNI POKUTY

    Kan. 1249 - Wszyscy wierni, każdy na swój sposób, obowiązani są na podstawie prawa Bożego czynić pokutę. Żeby jednak wszyscy przez jakieś wspólne zachowanie pokuty złączyli się między sobą, zostają nakazane dni pokuty, w które wierni powinni modlić się w sposób szczególny, wykonywać uczynki pobożności i miłości, podejmować akty umartwienia siebie przez wierniejsze wypełnianie własnych obowiązków, zwłaszcza zaś zachowywać post i wstrzemięźliwość, zgodnie z postanowieniami zamieszczonych poniżej kanonów.

    Kan. 1250 - W Kościele powszechnym dniami i okresami pokutnymi są poszczególne piątki całego roku i czas wielkiego postu.

    Kan. 1251 - Wstrzemięźliwość od spożywania mięsa lub innych pokarmów, zgodnie z zarządzeniem Konferencji Episkopatu, należy zachowywać we wszystkie piątki całego roku, chyba że w danym dniu przypada jakaś uroczystość. Natomiast wstrzemięźliwość i post obowiązują w środę popielcową oraz w piątek Męki i Śmierci Pana naszego Jezusa Chrystusa.

    Kan. 1252 - Prawem o wstrzemięźliwości są związane osoby, które ukończyły czternasty rok życia, prawem zaś o poście są związane wszystkie osoby pełnoletnie, aż do rozpoczęcia sześćdziesiątego roku życia. Duszpasterze oraz rodzice winni zatroszczyć się o to, ażeby również ci, którzy z racji młodszego wieku niezwiązani jeszcze prawem postu i wstrzemięźliwości, byli wprowadzeni w autentyczny duch pokuty.

    W języku Prawa Kanonicznego:

    Post - oznacza 1 posiłek pełny i 2 skromne, obowiązuje od pełnoletniości do 60 roku życia w Środę Popielcową i Wielki Piątek

    Wstrzemięźliwość od mięsa (tzw. post od mięsa) - obowiązuje od 14 roku do końca życia w Środę Popielcowa, Wigilię Bożego Narodzenia i wszystkie piątki roku, o ile nie wypada w nie uroczystość kościelna


    NOWI MINISTRANCI

    Boże Narodzenie 2013

    W sobotę 22 lutego, w święto Katedry św. Piotra, zostali przyjęci do służby ministranckiej w naszej Parafii nowi członkowie. Bardzo się cieszymy z 12 nowych ministrantów, którzy od tego dnia będą w pełni służyć w czasie liturgii w naszym parafialnym kościele. Oto ich imiona i nazwiska:
    - Franciszek Dyga
    - Jakub Gawlik
    - Mateusz Gońka
    - Arkadiusz Grzech
    - Aleksander Janik
    - Marcin Kobiałka
    - Tomasz Nowak
    - Stanisław Ogonowski
    - Michał Pilawski
    - Jan Rerutkiewicz
    - Szymon Skowronek
    - Jan Wolff-Zdzienicki

    Serdecznie dziękujemy Wszystkim, którzy pomogli kandydatom wytrać i przygotować się do pięknej uroczystości, szczególnie dziękujemy Rodzicom. Polecamy ich modlitwie wszystkich Parafian, niech ci młodzi chłopcy staną się w modlitwie naszą wspólną troską i nadzieją!


    PARKING

    W związku z wprowadzeniem w naszej dzielnicy płatnych miejsc parkowania, przystępujemy do budowy przy kościele parkingu dla uczestników nabożeństw, działalności Domu Kultury i Baru.


    ŚWIĘTO CHRZTU PAŃSKIEGO

    Święto chrztu w Jordanie kończy cykl świąt "skupionych wokół misterium Wcielenia (Zwiastowanie, Boże Narodzenie, Objawienie Pańskie), które wspominają początek naszego zbawienia i komunikują nam pierwociny Misterium Paschalnego (KKK 1171). Chrystus kończy okres życia ukrytego i rozpoczyna publiczną działalność. Przyjmuje Ducha Świętego, który wyprowadza Go na pustynię i w którego mocy spełnia On swoje zbawcze posłannictwo. Ojciec Święty Jan Paweł II w katechezach o Duchu Świętym mówiąc o modlitwie Apostołów, którzy w Wieczerniku oczekiwali na Zesłanie Ducha Świętego, uczy: "Jest to jakby powtórzenie czy przedłużenie tej modlitwy, poprzez którą Jezus z Nazaretu przygotowywał się na Zstąpienie Ducha Świętego w chwili chrztu w Jordanie, aby rozpocząć swe mesjańskie posłannictwo: "gdy [Jezus] się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego" (Łk 3,21-22)".

    Chrystus przygotowuje się do tego przez modlitwę. Z Jego modlitwą łączyła się Maryja. Dziś łączy się z nią Kościół. Święto Chrztu Pańskiego kończy Okres Objawienia Pańskiego. W poniedziałek po święcie Chrztu Pańskiego rozpoczyna się Okres Zwykły, który trwa do wtorku przed Wielkim Postem i powtórnie zaczyna się w poniedziałek po uroczystości i kończy się w sobotę przed 1 niedzielą Adwentu Zesłaniu Ducha Świętego.

    W roku liturgicznym idziemy przez czas z Chrystusem, podobnie jak uczniowie idący do Emaus, którzy rozmawiali ze sobą o tym wszystkim ci się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak, że Go nie poznali... On rzekł do nich: O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały? I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego (Łk 24,25-27).

    W Niedzielę Chrztu Pańskiego, kończy się liturgiczny okres Narodzenia Pańskiego.


    BOŻE NARODZENIE 2013

    Galeria zdjęć dekoracji bożonarodzeniowych w naszym kościele -kliknij

    Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013 Boże Narodzenie 2013

    Parafia św. Kazimierza Królewicza wyraża wdzięczność
    za udostępnienie prywatnych trofeów mysliwskich
    do szopki bożonarodzeniowej
    ks. dziekanowi Januszowi Mularzowi, panom Stanisławowi i Rafałowi Ziętek oraz Żonie śp. Janusza Chmielewskiego.


    KU BOŻEMU NARODZENIU

    WIGILIA BOŻEGO NARODZENIA

    Z nastaniem wieczora (pierwsza gwiazda) zgodnie z odwiecznym zwyczajem zasiadamy do postnej, lecz uroczystej wieczerzy, która jest czuwaniem przed bożonarodzeniową nocą i przeżywaniem transcendentnej jedności ludzkiej, której źródłem jest wcielenie Syna Bożego. Rozpoczynamy ją wspólną modlitwą, bo jest to spotkanie religijne, czytamy fragment Ewangelii o narodzeniu Zbawiciela i składamy sobie życzenia przełamując się poświęconym opłatkiem. Wyraża to naszą jedność, która jest owocem Bożej miłości rozlanej przez Ducha w naszych sercach. Rozmawiamy o miłych sprawach, przywołujemy wspomnienia. Pod choinką szukamy prezentów od "aniołka" - to dla przypomnienia, że najwspanialszym prezentem Boga było anielskie zwiastowanie o wcieleniu Syna Bożego. Śpiewamy wspólnie kolędy, o ile możliwe przy wspólnym muzykowaniu. Staramy się być dla siebie szczególnie miłymi i wdzięcznymi za dar wzajemnej obecności. Przygotowujemy się do pójścia na "Pasterkę". W Polsce w Wigilię Bożego Narodzenia obowiązuje post od mięsa.
    Więcej o Bożym Narodzeniu czytaj tutaj


    ADWENT

    Okres Adwentu ma podwójny charakter. Jest okresem przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, przez który wspominamy pierwsze przyjście Syna Bożego do ludzi.
    Równocześnie jest okresem, w którym przez wspomnienie pierwszego przyjścia Chrystusa kieruje się dusze ku oczekiwaniu Jego powtórnego przyjścia na końcu czasów. Z obu tych względów Adwent jest okresem pobożnego i radosnego oczekiwania.

    Adwent dzieli się na dwie części podkreślane przez dwie prefacje:
    - do 16 grudnia z akcentem eschatologicznym (powtórne przyjście Chrystusa)
    - od 17 grudnia zwraca się ku Bożemu Narodzeniu

    Niedziela IV Adwentu przez czytania mszalne ukazuje się jako dzień oczekiwania przez Ojców Starego Przymierza i Najświętszą Maryję Pannę.

    III Niedziela Adwentu jest nazywana Niedzielą Różową lub - z łaciny - Niedzielą GAUDETE. Nazwa ta pochodzi od słów antyfony na wejście: "Gaudete in Domino", czyli "Radujcie się w Panu". Szaty liturgiczne mogą być - wyjątkowo - koloru różowego, a nie, jak w pozostałe niedziele Adwentu, fioletowe. Teksty liturgii tej niedzieli przepełnione są radością z zapowiadanego przyjścia Chrystusa i z odkupienia, jakie przynosi.

    Według zwyczaju Roraty rozpoczyna się o brzasku dnia, gdyż Najświętsza Maryja Panna jako jutrzenka, gwiazda porankowa, zapowiada rychłe nastania blasku dnia, światłości nie mającej końca - Chrystusa, Boga Wcielonego - prawdy, w której człowiek odnajduje pełny sens swego istnienia. Symbolem Maryi jest dodatkowa świeca paląca się podczas Rorat w pobliżu żłóbka.
    Roraty swą nazwę zawdzięczają łacińskim słowom antyfony mszalnej rozpoczynającej liturgię adwentowej Mszy św. o Matce Bożej: „Niebiosa ześlijcie z niebios Sprawiedliwego jak rosę, niech jak deszcz spłynie z obłoków, niech się otworzy ziemia i zrodzi Zbawiciela” – „Rorate de coeli nubes Iustum...” (por. Iz 45,8).

    Tą „rosą” zdolną zaspokoić spragnione ludzkie serce jest wcielony Bóg, który swym nieskończonym bogactwem nadaje życiu sens i smak.
    Msza św. roratnia jest adwentowym czuwaniem i oczekiwaniem Kościoła wraz Matką Najświętszą na Boże Narodzenia.


    UROCZYSTOŚĆ POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA

    27 października

    Każdy kościół obchodzi dwa dni w roku szczególnie uroczyście: swojego patrona i dzień swojej konsekracji.

    Dzień patrona, to jednocześnie dzień imienia kościoła. Ktokolwiek nawiedzi w tym dniu ten kościół i wypełni konieczne warunki, może uzyskać odpust zupełny, czyli darowanie wszystkich kar doczesnych, należnych na ziemi i w czyśćcu. Dzień ten przypomina nasz chrzest święty, albowiem z dzieci tego świata staliśmy się dziećmi Boga.

    Podobnie dzień poświęcenia kościoła jest dniem jego oddania na wyłączną własność Boga.
    Dzisiaj obchodzimy doroczną Uroczystość Poświęcenia Kościoła - święto naszej wspólnoty gromadzącej się w tym poświęconym Bogu Domu.

    "Synu człowieczy, to jest miejsce tronu mojego, miejsce podstawy mych stóp, gdzie chcę na wieki mieszkać pośród Izraelitów". Kapłan Ezechiel, prorok ludu wygnanego, pozbawionego świątyni i ojczyzny, ma widzenie nowej świątyni, do której wraca chwała Pańska. Wizja prorocza spełniła się, kiedy po niewoli babilońskiej Zorobabel dokończył odbudowy świątyni, chociaż zabrakło w niej Arki Przymierza. Herod Wielki czterdzieści sześć lat powiększał i upiększał tę świątynię, która stała się duchowym centrum judaizmu i w której modlił się Jezus. Spalili ją żołdacy Tytusa w 70 roku. Żałobę po świątyni obchodzą Żydzi do dzisiaj. Nie o tej świątyni myślał Jezus, kiedy mówił o jej zburzeniu i wzniesieniu na nowo w trzech dniach. "On zaś mówił o świątyni swego ciała", jako miejscu obecności Bożej i centrum kultu w Duchu i prawdzie, jak to zrozumieli uczniowie po Jego Zmartwychwstaniu. Kiedy uroczyście świętujemy rocznicę poświęcenia naszego własnego kościoła, to ze wzruszeniem rozglądamy się po murach i ścianach tego kościoła, w którym sprawujemy Eucharystię, otrzymujemy inne sakramenty, modlimy się i adorujemy także prywatnie... Może nasi ojcowie budowali ten kościół? Może my sami przyłożyliśmy ręki do jego budowy, odbudowy czy upiększenia?... Ale w dzisiejszą uroczystość musimy sobie uświadomić dwie ważne sprawy. Po pierwsze: świątynię jerozolimską zastąpiły dla nas nie nasze kościoły, lecz sam Jezus Chrystus. To przy Nim gromadzimy się w naszym kościele, to Jego śmierć i zmartwychwstanie wspominamy i uobecniamy w Eucharystii, to Jego ciałem i krwią tutaj się karmimy. Tutaj także budujemy wokół Niego jedność naszej wspólnoty chrześcijańskiej. Po drugie: dzięki naszej chrzcielnej i paschalnej jedności z ukrzyżowanym i zmartwychwstałym Panem, odnawianej w każdej Eucharystii, to my dzisiaj jesteśmy "Bożą budowlą". Pyta nas Apostoł: "Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Święty mieszka w was?" I dodaje surowe upomnienie: "Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg!" Zapamiętajmy na zawsze, że "świątynia Boga jest święta", a my nią jesteśmy.

    NASZ KOŚCIÓŁ PARAFIALNY

    • wiosna 1934 r. - rozpoczęcie budowy kościoła

    • 1.07.1934 r. - poświęcenie kamienia węgielnego przez Księcia Arcybiskupa Metropolitę Adama Stefana Sapiehę

    • 27.10.1940 r. - poświęcenie kościoła przez Księcia Arcybiskupa Metropolitę Adama Stefana Sapiehę

    • 26.09.1948 r. - konsekracja kościoła przez Ks. Biskupa Stanisława Rosponda, sufragana krakowskiego

    Założycielem i pierwszym proboszczem parafii był śp. Ks. Prał. Jan Mac, zmarły 30 maja 1972 r., w 94 roku życia.


    LISTY MISJONARZA

    I list
    Drogi Księże Proboszczu,
    dowiedziałem się, że mój mail z załącznikami zgubił się gdzieś. Posyłam, zatem ponownie. Minęły prawie dwa miesiące od tamtego maila. Życie toczy się dalej, intensywnie. Pracy nie brakuje, deszcze zaczęły nareszcie nieśmiało padać. Przygotowania do mojego jubileuszu 25-lecia kapłaństwa nabierają rumieńców, jak zauważam. Data jest ta sama, 21 listopada. W tym dniu biskup Msonganzila poświeci tez nowe gotowe wykonane projekty. Nazajutrz, 22 listopada odbędzie się oficjalne otwarcie z udziałem przedstawicielki (przedstawiciela) MSZ, starosty powiatu i władz lokalnych. Przy okazji tez od razu będzie graduation, zakończenie roku szkolnego w nowo wybudowanym przedszkolu.
    Od wczoraj gościmy w Kiabakari figurę Matki Bożej, która peregrynuje po diecezji w Roku Wiary. Kolej na Kiabakari. Do wtorku będziemy mieć intensywne dni modlitw, nabożeństw i diecezjalna pielgrzymkę kobiet w sobotę i niedziele.
    Proszę bardzo o błogosławieństwo i modlitwę za nas tutaj. Pozdrowienia dla wszystkich. Pamiętam o Was w codziennej modlitwie. Z Bogiem!
    Wojciech

    2 list
    Drogi Księże Proboszczu,
    minęły dwa miesiące od powrotu z Polski do Kiabakari. W tym czasie wydarzyło się sporo rzeczy. Na niektóre z nich czekaliśmy długie lata. 18 lipca nasz parafianin-diakon Augustino Barageti Mapambano otrzymał świecenia kapłańskie w Kiabakari z rak biskupa diecezji Musoma, J.E. Michaela Msonganzily. Msza święta została odprawiona pod specjalnymi namiotami. Sam ołtarz stanął na cementowym podium/posadzce specjalnie zbudowanej dla tego celu. Załączam kilka zdjęć dla zobrazowania tego pamiętnego dnia, do którego przygotowaliśmy się od zeszłego roku. Nazajutrz, 19 lipca, dzieci z naszej parafii w czasie specjalnego festynu zorganizowanego na cześć dwóch nowych kapłanów - ks. Augustino i ks. Williama, który odbywał swoja duszpasterska sześciomiesięczną praktykę przed diakonatem w Kiabakari, uczestniczyli we Mszy świętej odprawionej dla nich przez neoprezbiterów, po Mszy na otwartym podium śpiewały, tańczyły i bawiły się, współzawodniczyły razem z nowymi kapłanami zjadły wspólny posiłek. Po obiedzie neoprezbiterzy rozdali nagrody dla zwycięzców rozmaitych konkurencji.
    W sobotę, 20 lipca, ks. Augustino odprawił prymicyjna Msze świętą w domu rodzinnym, kilkaset metrów od sanktuarium w Kiabakari. Rodzina neoprezbitera, wraz z komitetem parafialnym przygotowali oprawę liturgiczną, dekoracje, występy artystyczne, jedzenie dla wszystkich. Dla naszej malej wspólnoty parafialnej w Kiabakari to był wysiłek ponad siły. Do dziś kręcę głową z niedowierzania, ze udało się nam. Widać palec Boży w tym wszystkim.
    Nasz neoprezbiter kończy w tym tygodniu miesięczny urlop po święceniach, spędził go w Kiabakari, na misji. W sobotę udaje się już do parafii Kowak, w północnej części diecezji, gdzie aplikata biskupa go posłała.
    Gdy biskup Msonganzila przyjechał do Kiabakari w przeddzień święceń do Kiabakari, podczas modlitwy coś mnie popchnęło, by porozmawiać z biskupem o przyszłości Kiabakari. Ze względu na stan zdrowia, który stopniowo się pogarsza, i rosnące obowiązki w parafii i w instytucjach przy misji - ośrodek zdrowia, przedszkole, szkoła podstawowa, sanktuarium Miłosierdzia Bożego i formacja Apostołów Bożego Miłosierdzia - Kiabakari przestało być miejscem dla samotnego duszpasterza. Dlatego tez poczułem obowiązek, by porozmawiać o tym z biskupem i niejako uprzedzić Go, że w ciągu najbliższych kilku lat, nie więcej niż 10, przyjdzie chwila, gdy nie będę już w stanie sprostać wymaganiom duszpasterskim i menedżerskim w Kiabakari. Biskup wysłuchał mnie uważnie i przyznał racje i podziękował, że nie postawię go w sytuacji z nożem na gardle, że nagle zrezygnuję i odejdę. I że daję mu dużo czasu do przemyślenia i konsultacji. Poprosił, by to wszystko opisać w oficjalnym liście, który przedstawi także w Konferencji Episkopatu Tanzanii, by wspólnie pomyśleć, jakie kroki przedsięwziąć, by nie zmarnować dorobku tych minionych lat. Kopie listu posłałem do ks. Tadeusza Dziedzica i Księdza Kardynała Metropolity. Załączam także do wglądu Księdzu Proboszczowi.
    Po święceniach i prymicjach czas na skupienie się na normalnych obowiązkach duszpasterskich, programie Roku Wiary, przygotowaniach do mojego jubileuszu 25-lecia kapłaństwa w Kiabakari, którego obchody biskup zaplanował na 21 listopada. Poza tym praca nad projektami rozwojowymi w parafii - dobudowa oddziałów dla pacjentów w ośrodku zdrowia z dodatkowym wyposażeniem medycznym dla opieki nad matka i dzieckiem przed i po narodzinach; budowa przedszkola parafialnego i system zbierania wody deszczowej i przechowywania w dodatkowych zbiornikach. Nie padało w Kiabakari od kwietnia, więc sytuacja jest krytyczna i wozimy wodę z wysychającego strumyka. Czekam na pierwszy deszcz jak na zbawienie. Wspominam często misje parafialne w naszej parafii na Grzegórzkach, peregrynacje Obrazu i jubileusz. Niezapomniane chwile, nowe doświadczenie i moc z Nieba, która pomogła mi przejść dobrze przez stresujące ostatnie dwa miesiące.
    Pozdrawiam z wdzięcznością Księdza Proboszcza, Księży Współpracowników, Koło Misyjne, Siostry i całą wspólnotę parafialną. Pamiętam o Was w codziennej modlitwie i w cotygodniowej Eucharystii. Proszę o modlitwę dla całej wspólnoty w Kiabakari i dla mnie osobiście. Niech Bóg Wam błogosławi na godzien, a owoce naszej duchowej wędrówki niech będą trwałe i widoczne w codziennym świadectwie Jezusowi w Kościele i świecie.
    ks. Wojciech Adam Kościelniak


    XIII OGÓLNOPOLSKI DZIEŃ PAPIESKI

    Ustanowiony przez Konferencję Episkopatu Polski w czerwcu 2001 roku Dzień Papieski ma się stać doroczną okazją do wspólnotowej refleksji nad tajemnicą misji świętego Piotra. Dzień Papieski jest obchodzony co roku w niedzielę przed dniem 16 października - rocznicą wyboru Jana Pawła II na Stolicę Piotrową. Jak co roku, z tej okazji, do wiernych został skierowany List Episkopatu Polski. Dzień Papieski obchodzony jest od 2001 roku, w niedzielę poprzedzającą rocznicę wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową. Co roku towarzyszą mu hasła ukazujące postać Papieża Polaka. Dotąd były to: "Papież Czasu Przełomów", "Świadek Nadziei", "Apostoł Jedności", "Pielgrzym Pokoju", "Orędownik Prawdy", "Sługa Miłosierdzia", "Odwaga świętości". Obecnie "Jan Paweł II człowiek nadziei". Z tej okazji w całej Polsce organizowane są sympozja, wykłady i koncerty. Tegoroczny XIII Dzień Papieski przypada niewątpliwie w chwili wyjątkowej. Wyrażone na Placu Świętego Piotra gorące pragnienie wyniesienia na ołtarze Sługi Bożego Ojca Świętego Jana Pawła II, pamiętne santo subito, nie dość, że nie straciło nic ze swej dynamiki, to jeszcze staje się ciałem na naszych oczach. W tym kontekście staje się jasne, że tegoroczny Dzień Papieski wpisuje się w duchowe przygotowanie do właściwego przeżycia chwili ogłoszenia świętym Największego z Rodu Polaków. Dzień Papieski służy refleksji nad nauczaniem papieskim i dziełu Kościoła w Polsce niesienia pomocy w nauce i studiach ubogiej młodzieży. Powołana w tym celu Fundacja "Dzieło Nowego Tysiąclecia" przy Konferencji Episkopatu Polski organizuje ogólnopolską zbiórkę ofiar na stypendia dla uzdolnionej młodzieży z ubogich rodzin. Zbiórka ofiar przed kościołem przeznaczona jest na ten zbożny cel.


    CENTRUM JANA PAWŁA II

    Drodzy Parafianie
    Spełniło się pragnienie wiernych, wyrażone w wołaniu "Sano Subito" w dniu pogrzebu Ojca Świętego Jana Pawła II. Decyzją Papieża Franciszka, podczas uroczystości w dniu 27 kwietnia 2014 r., Jan Paweł II i Jan XXIII zostaną ogłoszeni nowymi świętymi. Dzieląc radość oczekiwania na to ważne wydarzenie, w imieniu Księdza Kardynała Stanisława Dziwisza serdecznie zapraszam do udziału w uroczystościach odpustowych w Sanktuarium bł. Jana Pawła II w Krakowie. Poprzedzi je trzydniowe Triduum Modlitewne (19 - 21 października). Msze św. będą sprawowane według następującego porządku: 8.00, 10.00, 12.00, 17.00. Uroczysta suma odpustowa będzie celebrowana przez Dziekanów Archidiecezji Krakowskiej w dniu liturgicznego wspomnienia bł. Jana Pawła II - 22 października o godz. 17.00. W ramach przeżywanej w naszym Sanktuarium Nowenny Miesięcy, po Eucharystii wyruszy procesja z Relikwiami Krwi Błogosławionego, podczas której rozważać będziemy Tajemnice Światła Różańca Świętego.
    Wikariusz Biskupi
    Ks. Prałat Jan Kabziński
    Kustosz Sanktuarium bł. Jana Pawła II


    Czcigodni Bracia w Kapłaństwie,
    Drodzy Parafianie,
    Pełen radości i wdzięczności za kanonizację błogosławionych Papieży, naszego Rodaka Jana Pawła II oraz Jana XXIII, która odbędzie się w Niedzielę Miłosierdzia Bożego w 2014 roku, pragnę zaprosić do udziału w diecezjalnej pielgrzymce do Rzymu. Dla Archidiecezji Krakowskiej udział w kanonizacji bł. Jana Pawła II jest zarówno przywilejem, jak i obowiązkiem serca. Niech trud wspólnego pielgrzymowania będzie wyrazem naszego dziękczynienia Bogu i ufności, że kanonizacja Papieża Polaka stanie się źródłem umocnienia i nadziei dla Kościoła Krakowskiego i naszej Ojczyzny.
    kard. Stanisław Dziwisz
    Arcybiskup Metropolita Krakowski


    PO NAWIEDZENIU

    W 84 roku istnienia Parafii św. Kazimierza na obrzeżach ówczesnego Krakowa, fabrycznej dzielnicy Grzegórzki - Dąbie, obecne pokolenie mieszkańców dzielnicy zmieniającej swój charakter, przez całą dobę z 4 na 5 czerwca 2013 r. gościliśmy w murach naszej świątyni wędrujący po całej Archidiecezji poświęconą przez Benedykta XVI kopię obrazu łagiewnickiego "Jezu ufam Tobie" i relikwii apostołów i świadków Miłosierdzia Bożego: św. Faustyny i bł. Jana Pawła II. Tygodniowe misje prowadzone przez rodaka, misjonarza w Tanzanii, w Afryce Wschodniej, ks. Wojciecha Kościelniaka, zakończone poświęceniem krzyża misyjnego i odnowionego obrazu Miłosierdzia Bożego i jego intronizacją w kaplicy Najśw. Serca Pana Jezusa, przygotowały nas duchowo to tego wyjątkowego spotkania u progu nowego wieku.

    Głębokie przeżycie tego spotkania wyraziło się w licznym udziale wiernych we wszystkich nabożeństwach, w całonocnym czuwaniu jak i ogromnej ilości napisanych próśb.

    Na Mszy św. powitania pod przewodnictwem ks. Bpa Grzegorza Rysia uczestniczyli wszyscy proboszczowie dekanatu kazimierzowskiego oraz przedstawiciele rodzin zakonnych.

    We Mszy św. nocnej uczestniczyli wszyscy księża rodacy i wielu kapłanów pracujących w minionych latach w naszej parafii z ks. Prał. Janem Pasierbkiem na czele. Mszy św. przewodniczył ks. Janusz Grela, a kazanie wygłosił jego brat, ks. Kazimierz Grela. Przepiękną dekorację kościoła wykonały Siostry Służebniczki NMP: S. Sabina Bulanda i S. Halina Mol.

    Wzorowo przygotowana liturgia przez księży wikariuszy ks. Wiesława Kiebułę i ks. Pawła _..pomogły głęboko i wzruszająco przeżyć spotkanie z Jezusem i apostołami Jego Miłosierdzia.

    Miłosierny Panie, powierzamy Ci całą naszą Parafię, a szczególnie nowych jej mieszkańców zasiedlających nowo powstałe mieszkalne bloki i apartamentowce, którzy jeszcze nie przylgnęli do wspólnoty wiary.

    Powierzamy Ci kapłanów rodaków, kapłanów, którzy pracowali, pracują i będą pracować w naszej Parafii.
    Powierzamy Ci siostry zakonne, których prowincjalny dom znajduje się w naszej parafii i które przez wszystkie lata jej istnienia wytrwale pracują w kościele, katechizacji i wśród chorych.
    Powierzamy Ci nasze rodziny: małżonków, dzieci i młodzież.
    Powierzamy Ci licznych w naszej parafii seniorów, osoby samotne, chore i cierpiące.
    Powierzamy Ci licznych studentów mieszkających na stancjach.

    Oddajemy Tobie wszystko, co drogie i bliskie naszym sercom, powierzamy się Twemu kierownictwu ufając, że tylko Ty możesz nas bezpiecznie przeprowadzić przez ten czas ziemskiej pielgrzymki do domu Ojca, gdzie przygotowałeś nam ostateczne zamieszkanie.
    Św. Siostro Faustyno, bł. Janie Pawle II wspierajcie nas, byśmy wytrwali w drodze i wypełnili wszystko, co zlecił nam Ojciec Niebieski.


    NAWIEDZENIE OBRAZU JEZUSA MIŁOSIERNEGO I RELIKWII ŚW. FAUSTYNY I BŁ. JANA PAWŁA II

    W tym tygodniu, we wtorek i środę (4 - 5 czerwca) oczekujemy nawiedzenia naszej parafii przez Obraz Jezusa Miłosiernego i relikwie św. Faustyny Kowalskiej i bł. Jana Pawła II czytaj więcej

    Bierzmowanie 2013 Bierzmowanie 2013
    Bierzmowanie 2013 Bierzmowanie 2013

    Galeria zdjęć z uroczystości powitania Obrazu i Relikwii

    • 17.45 - nabożeństwo oczekiwania na przybycie Obrazu
    • 18.00 - przywitanie Obrazu i Msza święta - przewodniczy J.E. ks. bp Grzegorz Ryś
    • 19.30 - nabożeństwo uczczenia Obrazu i relikwii
    • 21.00 - Msza święta koncelebrowana przez księży pochodzących z naszej Parafii i kiedyś w niej pracujących, w intencji powołań kapłańskich i zakonnych;
      Zapraszamy do wspólnej modlitwy przy ołtarzu także byłych lektorów i ministrantów
    • Do 23 modlitwa w ciszy
    • 23.00 - 24.00 - czuwanie młodzieży: Oaza, studenci, uczniowie
      24.00 - 1.00 - zapraszamy do czuwania mieszkańców ulic: Mogilskiej, Przy Rondzie Cystersów, Kordylewskiego oraz Kręgi Rodzin
      1.00 - 2.00 - zapraszamy do czuwania mieszkańców ulic: Rzeźniczej, Masarskiej, Semperitowców oraz Róże Różańcowe
      2.00 - 3.00 - zapraszamy do czuwania mieszkańców ulic: Kotlarskiej, Grzegórzeckiej oraz Pracowników KDK
      3.00 - 4.00 - zapraszamy do czuwania mieszkańców ulic: Fr. Nullo, Sadowej oraz Rodziców LSO
      4.00 - 5.00 - zapraszamy do czuwania mieszkańców ulic: Szafera, Al. Pokoju oraz Siostry Służebniczki
      5.00 - 6.00 - zapraszamy do czuwania mieszkańców ulic: Bobrowskiego, Skrzatów, Żółtej Ciżemki oraz mieszkających na terenie naszej Parafii członków Grup Neokatechumenalnych
    • 7.00 - Msza św.
    • 8.00 - Różaniec z prośbami do Miłosierdzia Bożego
    • 9.30 - czuwanie dzieci szkolnych (SP 38)
    • 11.00 - czuwanie dla dzieci przedszkolnych
    • 12.00 - Anioł Pański
    • 14.00 - Droga Krzyżówa w intencji duchowej odnowy Parafii
    • 15.00 - Koronka do Bożego Miłosierdzia z prośbami
    • 16.30 - Msza św. na zakończenie nawiedzenia i pożegnanie obrazu (ok. 17.20).
    • Przez całą noc i dzień zapraszamy wszystkich, którzy mogą przybyć do kościoła, do wspólnej modlitwy o Boże Miłosierdzie dla nas i całego świata.

    Galeria zdjęć z uroczystości Bożego Ciała


    MISJE PARAFIALNE PRZED NAWIEDZENIEM OBRAZU I RELIKWII

    Plan misji parafialnych przed nawiedzeniem Obrazu Pana Jezusa Miłosiernego i relikwii św. Siostry Faustyny i bł. Jana Pawła II

    26 V - 1 VI 2013 r. Misje głosi misjonarz z Tanzanii ks. mgr Wojciech Kościelniak

    Niedziela - 26 maja 2013 r.

    Msze święte według porządku niedzielnego z kazaniami misyjnymi ogólnymi.
    Rozpoczęcie Mszy św. z hymnem do Ducha Świętego.
    Msza św. o godz. 11.00 - szczególne zwrócenie uwagi na dzieci (rocznica I Komunii świętej)

    Poniedziałek - 27 V 2013 r. - DEKALOG

    Msze z naukami ogólnymi o godz. 9.00 i 19.00
    Spotkanie misyjne dla dzieci - godz. 17.30
    Spotkanie misyjne dla młodych małżeństw - godz. 20.15
    Apel Jasnogórski - godz. 21.00

    Wtorek - 28 V 2013 r. - DZIEŃ PAMIĘCI O ZMARŁYCH

    Msze z naukami ogólnymi o godz. 9.00 i 19.00.
    Po Mszy św. o godz.19.00 procesja z wypominkami i modlitwą za zmarłych. [do wypominków zgłaszamy tylko nazwiska rodzin]
    Spotkanie misyjne dla dzieci - godz. 17.30
    Spotkanie misyjne dla młodzieży i studentów - godz. 20.15
    Apel Jasnogórski - godz. 21.00

    Środa - 29 V 2013 r. - DZIEŃ POKUTY - SPOWIEDŹ MISYJNA

    Msze z naukami ogólnymi o godz. 9.00 i 19.00
    Spowiedź misyjna: godz. 8.00 - 10.00; 17.30 - 20.00
    Spotkanie misyjne dla samotnych - godz. 20.15
    Apel Jasnogórski - godz. 21.00

    Czwartek - 30 V 2013 r. - Uroczystość BOŻEGO CIAŁA - DZIEŃ EUCHARYSTYCZNY

    Msze święte o godz. 8.00, 9.30, 11.00, 16.00 (z procesją eucharystyczną do 4 ołtarzy), 18.00.

    Piątek - 31 V 2013 r. - DZIEŃ CHORYCH I CIERPIĄCYCH


    Msza św. dla chorych (z udzieleniem sakramentu chorych i indywidualnym błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem) - godz. 9.00. Msza św. z poświęceniem Krzyża Misyjnego - godz. 19.00.
    Spotkanie misyjne dla starszych małżeństw - godz. 20.15.
    Apel Jasnogórski - godz. 21.00

    Sobota - 1 VI 2013 r. - DZIEŃ MIŁOSIERDZIA BOŻEGO I CHRZEŚCIJAŃSKIEJ RODZINY

    Msza św. z nauką ogólną - godz. 9.00.
    Błogosławieństwo na zakończenie Misji.
    Msza św. z poświęceniem i instalacją Obrazu Miłosierdzia Bożego - godz. 19.00. Błogosławieństwo na zakończenie Misji.


    BIERZMOWANIE

    Bierzmowanie 2013

    Bierzmowanie 2013 Bierzmowanie 2013 Bierzmowanie 2013 Bierzmowanie 2013

    26 kwietnia 2013 r
    W sobotę, 26 kwietnia, grupa młodzieży naszej parafii przyjęła sakrament bierzmowania. Gratulujemy młodzieży zaszczytu przyjęcia darów Ducha Św., i życzymy, aby przez osobistą więź z Chrystusem mogła czerpać z zasobów udzielonych jej światła i mocy Bożej. Rodzicom dziękujemy za dar 5-ciu stuł kapłańskich, a siostrze Sabinie za piękną dekorację kościoła.

    Buczek Artur
    Chajec Anna
    Czosnek Radosław
    Fugas Aleksandra
    Gałat Marianna
    Jacek Aleksandra
    Kapera Maria
    Kozik Szymon
    Kozioł Mateusz
    Marchut Paulina
    Matysiak Sabina
    Migdałek Dominika
    Pełka Julia
    Pikulski Grzegorz
    Puto Mateusz
    Puzia Martyna
    Siwek Bartłomiej
    Sroka Bogusław
    Suliga Joanna
    Ślusarek Anna
    Świerk Kamila
    Trzcinka Gabriela
    Wielikaniec Jakub


    OKRES WIELKANOCY

    • Pięćdziesiąt dni od Niedzieli Zmartwychwstania do Niedzieli Zesłania Ducha Świętego obchodzi się z wielką radością jako jeden dzień świąteczny, co więcej, jako "wielką niedzielę" - Okres Wielkanocy.
    • Osiem początkowych dni Okresu Wielkanocnego stanowi Oktawę Wielkanocy. Obchodzi się je jako uroczystości Pańskie.
    • Czterdziestego dnia po Wielkanocy obchodzi się Wniebowstąpienie Pańskie.
    • Dni powszednie po wniebowstąpieniu aż do soboty przed Zesłaniem Ducha Świętego włącznie przygotowują na przyjście Ducha Świętego Pocieszyciela".


    WIELKA SOBOTA

    Wielka Sobota 2013 Wielka Sobota 2013 Wielka Sobota 2013

    W tym dniu tradycyjnego wyciszenia nie sprawuje się mszy świętych. Główny ołtarz pozostaje obnażony. Przez cały dzień trwa adoracja Chrystusa złożonego do grobu.

    Zgodnie ze starym polskim obyczajem przy symbolicznej mogile Zbawiciela czuwa warta - ministranci, harcerze, na wsiach niekiedy także strażacy w galowym umundurowaniu.

    Wierni przychodzą do świątyń, w których kapłani błogosławią pokarmy przeznaczone na świąteczny stół, czyli tzw. święcone (święconkę) - kończy się bowiem czas postu. Pokarmy te znajdą się później na stole wielkanocnym. Zwyczaj ten nawiązuje do wieczerzy paschalnej Izraelitów, którą spożywał również Chrystus w Wielki Czwartek.

    więcej o Wielkiej Sobocie przeczytasz tutaj lub klikając na banery na górze strony.


    WIELKI PIĄTEK

    o Wielkim Piątku przeczytasz tutaj

    Wielki Piątek 2013 Wielki Piątek 2013 Wielki Piątek 2013 Wielki Piątek 2013


    NIEDZIELA PALMOWA

    Niedziela Palmowa 2013

    Uroczyste poświęcenie palm odbyło się przed kościołem kwadrans przed godz. 11.00.
    Dzieci i młodzież przyniosły samodzielnie wykonane palmy.

    Po Mszy św. o godz. 11.00 będzie konkurs na najpiękniejszą palmę.

    Galeria zdjęć z Niedzieli Palmowej

    Niedziela Palmowa rozpoczyna w Kościele katolickim Wielki Tydzień. Liturgia tego dnia jest pamiątką uroczystego wjazdu Jezusa do Jerozolimy pięć dni przed Jego ukrzyżowaniem. Jej nazwa pochodzi od wprowadzonego w XI wieku zwyczaju święcenia palm, które przynosi się do kościoła na pamiątkę tego, że mieszkańcy Jerozolimy witali Jezusa gałązkami oliwnymi i palmowymi. Liturgia Niedzieli Palmowej jest rozpięta między dwoma momentami: radosną procesją z palmami oraz czytaniem fragmentu Ewangelii o Męce Pańskiej, zwykle z podziałem na role, według jednego z trzech Ewangelistów: Mateusza, Marka lub Łukasza (Mękę Pańską wg św. Jana czyta się podczas liturgii Wielkiego Piątku). W ten sposób Kościół podkreśla, że triumf Chrystusa i Jego Ofiara są ze sobą nierozerwalnie związane. Początki świętowania liturgii Niedzieli Paschalnej odnajdujemy w Jerozolimie w IV wieku. W tamtych czasach starano się jak najdokładniej odtwarzać sceny z życia Jezusa. Z upływem lat procesje zostały udramatyzowane - w Egipcie na czele niesiono krzyż, w Jerozolimie biskup reprezentujący Chrystusa wjeżdżał do miasta na osiołku.

    Więcej o Wielkim Poście i Wielkanocy przeczytasz klikając na banery na górze strony.


    MODLITWY DZIĘKCZYNNE I BŁAGALNE U PROGU NOWEGO PONTYFIKATU

    Gromadzimy się na Eucharystię, która dziś ma szczególnie dziękczynny charakter. Dziękujemy za hojne dary miłosierdzia Bożego, jakich doznajemy w Wielkim Poście. Jednoczymy się z całym Kościołem w modlitwie dziękczynienia za Ojca Świętego Franciszka. Nasza modlitwa jest połączona z refleksją nad znaczeniem tej wyjątkowej posługi. Im lepiej zrozumieliśmy jak wielkim darem dla Kościoła i świata jest posługa Piotra naszych czasów, tym bardziej czujemy się obdarowani i tym goręcej śpiewamy pieśń dziękczynienia.

    We wtorek, w dniu św. Józefa Oblubieńca NMP (19.03.), zjednoczeni z całym Kościołem w dniu inauguracji pontyfikatu Ojca Świętego Franciszka, zanieśmy do Boga pokorne prośby.



    - Miłosierny Boże, Ty wybrałeś twego sługę Franciszka, aby był pasterzem całego Kościoła, spraw, aby ustanowiony przez Ciebie następca Piotra, umacniał wiarę i rozpalał zapał ewangelizacyjny wszystkich ochrzczonych i bierzmowanych.

    - Najwyższy Pasterzu, z Twojej opatrzności jednoczą się dziś przy Ojcu Świętym Franciszku członkowie całego Kościoła i wielu przedstawicieli władz świeckich, spraw, aby Kościół w swoim dialogu ze światem zawsze dawał czytelne świadectwo prawdzie objawionej przez Chrystusa.

    - Najlepszy Ojcze, Ty pozwalasz nam czcić św. Józefa jako przybranego ojca Jezusa, Oblubieńca Niepokalanej Dziewicy Maryi i opiekuna całego Kościoła, spraw przez jego wstawiennictwo, abyśmy naśladowali jego wiarę, miłość i posłuszeństwo Twojej woli.

    - Wszechmocny Stwórco, Ty uzdolniłeś mężczyznę i kobietę do takiej miłości, że połączeni węzłem małżeńskim stanowią jedno ciało, spraw, aby wszystkie małżeństwa wpatrywały się w przykład miłości Maryi i Józefa i wsparte ich modlitwą budowały szczęśliwą rodzinę.

    - Boże, Dawco Życia, Ty zapraszasz wszystkie swoje dzieci do wiecznego szczęścia w niebie, spraw, aby nasi bliscy zmarli (szczególnie N.), oczyszczeni z grzechów i wyzwoleni ze słabości, weszli do Twego domu, pełnego pokoju i miłości.

    - Wszechmogący Boże, Ty ubogaciłeś nasze życie posługą bł. Jana Pawła II, Benedykta XVI, a także darem świętych i błogosławionych, których oni wynieśli do chwały ołtarzy, spraw, abyśmy umocnieni przez tak licznych świadków, odważnie dążyli do świętości.


    4 MARCA - WSPOMNIENIE ŚW. KAZIMIERZA KRÓLEWICZA

    Święty Kazimierz Jagiellończyk królewicz (ur. 3 października 1458 na Wawelu, zm. 4 marca 1484 w Grodnie) - święty Kościoła katolickiego, patron Rzeczypospolitej Obojga Narodów

    Życiorys
    Urodził się jako drugi syn Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki. Jego wychowawcą, jak i pozostałych braci, był ks. Jan Długosz.
    W 1471 roku, po śmierci króla Czech Jerzego, starszy brat Kazimierza Władysław zasiadł na czeskim tronie. W tym samym czasie na Węgrzech wybuchł bunt przeciw panującemu tam Maciejowi Korwinowi. Buntownicy poprosili, aby królewicz Kazimierz objął władzę, ten wydał 20 września manifest wojenny przeciwko Maciejowi Korwinowi, przypominając w nim, że jest siostrzeńcem Władysława Pogrobowca. Wyprawa pod wodzą Piotra Dunina wyruszyła 2 października, ale zakończyła się porażką, gdyż polska armia była nieliczna. Po dotarciu do Nitry wyprawa uległa załamaniu z braku wystarczającego wsparcia od magnatów. W efekcie Kazimierz zawrócił do Polski, jego wojska były napadane w drodze przez chłopów wezwanych przez Macieja Korwina do powstania. Nieudana wyprawa, podczas której dochodziło do rabunków, buntów nieopłaconego rycerstwa i gwałtów, była dużym przeżyciem dla trzynastoletniego, wrażliwego chłopca. Po powrocie z Węgier wiosną 1472 roku Kazimierz wraz z młodszymi braćmi kontynuował naukę pod kierownictwem Długosza na zamku w Dobczycach. Zajęcia ze sztuki wojennej prowadził z królewiczami ochmistrz królewski, Stanisław Szydłowiecki. Do grona nauczycieli dołączył humanista Kallimach (Fillipo Buonaccorsi). Ambroży Contarini, dyplomata wenecki, w swoich pamiętnikach chwalił mowę powitalną piętnastoletniego królewicza wygłoszoną na jego cześć. Kazimierz był przez stykających się z nim ludzi uważany za zrównoważonego, inteligentnego i wykształconego młodego człowieka. Pomimo przeżyć nieudanej wyprawy na Węgry, pozostawał pod wpływem heroicznej legendy stryja Władysława Warneńczyka. Namówił Kallimacha i Piotra z Bnina do napisania żywotu polsko-węgierskiego króla. Od 1475 r. król Kazimierz Jagiellończyk zaczął wprowadzać traktowanego jako następcę tronu Kazimierza w arkana władzy. Królewicz brał udział w posiedzeniach rady koronnej. W 1476 r. udał się z ojcem do Prus. Od 1478 r. król Kazimierz przebywał z królewiczami Kazimierzem i Janem Olbrachtem w Wielkim Księstwie. Litwini domagali się ustanowienia osobnego księcia dla ich państwa, wskazując przy tym na królewicza Kazimierza. Król zdecydowanie odmówił, a po wykryciu spisku na życie jego i synów (1481), odesłał królewiczów do Polski.

    Przez prawie dwa lata królewicz Kazimierz był namiestnikiem ojca w królestwie. Miał tytuł "secundogentis regis Poloniae". Rezydował w Radomiu. Jego krótkie rządy były przez ówczesnych dobrze oceniane. Poprawił bezpieczeństwo na drogach, ukrócając rozboje. Czynnym udziałem w sprawowaniu sądownictwa doprowadził do nadrobienia narosłych zaległości w rozstrzyganiu spraw przez sąd królewski. W przeciwieństwie do ojca utrzymywał dobre kontakty ze stanami pruskimi (był zwolennikiem większej samodzielności tej prowincji). Niestety królewicza zaczęły coraz bardziej trapić dolegliwości. Okazało się, że jest chory na gruźlicę. Późną wiosną 1483 r. został odwołany do Wilna. Pomimo postępującej choroby brał udział w zarządzaniu państwem. Z tego czasu pochodzą dokumenty, które Kazimierz podpisywał w zastępstwie podkanclerzego. Pod koniec 1483 r. wraz z ojcem Kazimierz wybrał się w podróż do Lublina na zjazd szlachty królestwa. Ze względu na stan zdrowia pozostał jednak w Grodnie. Król po otrzymaniu informacji w lutym 1484 r. o ciężkim stanie syna przerwał obrady i powrócił do Grodna. W obecności ojca Kazimierz zmarł 4 marca 1484 r. Został pochowany w Kaplicy św. Kazimierza w katedrze wileńskiej. Kanonizacja

    Śmierć młodego księcia wzbudziła w Polsce i na Litwie poruszenie. Pojawiły się sławiące królewicza wypowiedzi i epitafia. Niewątpliwie w staraniach o kanonizację Kazimierza poważną rolę odegrał aspekt polityczny. Chrześcijańska od dwustu lat Litwa nie miała świętego patrona rodzimego pochodzenia. Możnowładcy litewscy dobrze wspominali królewicza (był ich kandydatem na wielkoksiążęcą stolicę). Święty wywodzący się z ich rodu dodałby również splendoru dynastii Jagiellonów. Wśród rycerstwa polskiego i litewskiego biorącego w czasie wojny litewsko-moskiewskiej udział w wyprawie z odsieczą Połockowi w 1518 r. pojawiły się opowieści o pomocy zmarłego królewicza, który miał się pojawić na chmurze i pokazać dogodne brody na Dźwinie. Dało to Zygmuntowi Staremu dodatkowy atut w staraniach o wyniesienie brata na ołtarze. W tymże roku król wysłał za pośrednictwem Jana Łaskiego prośbę o jego kanonizację. W odpowiedzi do Polski przyjechał legat papieski Zachariasz Ferreri (Zaccaria Ferreri). Widząc rozpowszechniający się kult świętego i poznając jego życie, napisał na cześć Kazimierza hymn po łacinie oraz spisał jego życiorys. Przygotował również teksty liturgiczne ku czci świętego. Papież Leon X w 1521 r. wydał bullę kanonizacyjną i wręczył ją biskupowi płockiemu Erazmowi Ciołkowi. Niestety zmarł on we Włoszech w 1522 r. w czasie zarazy, a wszystkie jego dokumenty zaginęły. Dopiero król Zygmunt III Waza uzyskał nową bullę wydaną 7 listopada 1602 r. przez papieża Klemensa VIII na podstawie kopii bulli Leona X, którą znaleziono w archiwum watykańskim. Z okazji kanonizacji (1602) otwarto grób świętego Kazimierza. Jego ciało pomimo znacznej wilgotności tam panującej (cegły były mokre), po 118 latach było, według świadków, nienaruszone. U wezgłowia znaleziono pergamin z ulubionym hymnem świętego Omni die dic Mariae (Każdego dnia sław Maryję). Proces kanonizacyjny prowadził legat papieski, biskup z Vicenzy Zaccaria Ferreri. Uroczystości kanonizacyjne odbyły się w 1604 r. w katedrze wileńskiej. Biskup Benedykt Woyna poświęcił z tej okazji kamień węgielny pod pierwszy kościół ku czci św. Kazimierza przy kolegium jezuitów. W 1636 r. uroczyście przeniesiono relikwie świętego do kaplicy ufundowanej przez Zygmunta III i Władysława IV, a w 1953 r. przeniesiono jego doczesne szczątki z katedry do kościoła świętych Piotra i Pawła. Część relikwii świętego została wysłana kawalerom maltańskim na prośbę ich kapituły, gdyż w 1960 r. obrali św. Kazimierza swoim patronem.

    Przysłowia:

    "Na świętego Kazimierza zima do morza zmierza"
    "Na świętego Kazimierza pełno już młodego zwierza"
    "Na świętego Kazimierza wyjdzie skowronek spod pierza"
    "Na świętego Kazimierza dzień się z nocą przymierza"
    "Dzień świętego Kazimierza resztki zimy uśmierza"
    "Jeżeli na świętego Kazimierza pogoda, to na ziemniaki woda" (o wykopkach)
    "Jak w Kazimierza pochmurno, o jarzynę nietrudno"


    DNI POKUTY

    W związku z licznymi pytaniami dotyczącymi praktyki pokuty w Kościele i nieporozumieniami, przypominamy o obowiązku chrześcijańskiej pokuty określonym przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego obowiązującego wszystkich członków Kościoła Katolickiego. Kan. 1249 - Wszyscy wierni, każdy na swój sposób, obowiązani są na podstawie prawa Bożego czynić pokutę. Żeby jednak wszyscy przez jakieś wspólne zachowanie pokuty złączyli się między sobą, zostają nakazane dni pokuty, w które wierni powinni modlić się w sposób szczególny, wykonywać uczynki pobożności i miłości, podejmować akty umartwienia siebie przez wierniejsze wypełnianie własnych obowiązków, zwłaszcza zaś zachowywać post i wstrzemięźliwość, zgodnie z postanowieniami zamieszczonych poniżej kanonów.

    Kan. 1250 - W Kościele powszechnym dniami i okresami pokutnymi są poszczególne piątki całego roku i czas wielkiego postu.

    Kan. 1251 - Wstrzemięźliwość od spożywania mięsa lub innych pokarmów, zgodnie z zarządzeniem Konferencji Episkopatu, należy zachowywać we wszystkie piątki całego roku, chyba że w danym dniu przypada jakaś uroczystość. Natomiast wstrzemięźliwość i post obowiązują w środę popielcową oraz w piątek Męki i Śmierci Pana naszego Jezusa Chrystusa.

    Kan. 1252 - Prawem o wstrzemięźliwości są związane osoby, które ukończyły czternasty rok życia, prawem zaś o poście są związane wszystkie osoby pełnoletnie, aż do rozpoczęcia sześćdziesiątego roku życia. Duszpasterze oraz rodzice winni zatroszczyć się o to, ażeby również ci, którzy z racji młodszego wieku niezwiązani jeszcze prawem postu i wstrzemięźliwości, byli wprowadzeni w autentyczny duch pokuty.

    W języku Prawa Kanonicznego:
    - Post = 1 posiłek pełny + 2 skromne - od pełnoletniości do 60 roku życia; obowiązuje w Środę Popielcową i Wielki Piątek
    - Wstrzemięźliwość od mięsa (tzw. post od mięsa) - obowiązuje od 14 roku do końca życia w Środę Popielcową, Wigilię Bożego Narodzenia i wszystkie piątki roku o ile nie wypada w nie uroczystość kościelna


    WIELKI POST W ROKU WIARY

    Przeżywając Rok Wiary i Wielki Post trzeba nam pogłębiać i rozwijać wiarę przez refleksję nad Słowem Bożym i adorację Najświętszego Sakramentu.

    Ze względu na to, że w ostatnim tygodniu maja będziemy przeżywać misje parafialne przed peregrynacją obrazu Miłosierdzia Bożego i nawiedzeniem relikwii św. Faustyny i bł. Jana Pawła II, w tym roku nie będziemy mieli rekolekcji wielkopostnych.
    W związku z tym szczególnie gorąco zachęcamy w tym okresie do uczestnictwa w nabożeństwach Męki Pańskiej Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali.

    Również dlatego, przez cały Wielki Post zapraszamy:

    - w poniedziałek, wtorek i środę po wieczornej Mszy św., na prowadzoną przez kapłana refleksję nad wybranym fragmentem Pisma św. (ok. 20 min.)

    - w czwartek po wieczornej Mszy św., na adorację Najświętszego Sakramentu do godz.19.00


    WIELKI POST - CZASEM DANYM

    Wielki Post dla chrześcijanina nie jest czasem zakazanym, ale jest czasem danym, czasem łaski; dlatego tak ważne jest, aby przeżywać go w stanie łaski uświęcającej. Wielkość chrześcijaństwa polega na tym, że ma ono moc sięgać aż do głębi ludzkiego serca i ma moc je przemienić. To właśnie w tej przestrzeni otwartej na tchnienie Ducha Świętego rodzi się prawdziwy uczeń Chrystusa. Tylko dojrzały chrześcijanin jest zdolny odrzucić to wszystko, co nie jest zgodne z Ewangelią, aby według niej żyć. Niedojrzały chrześcijanin zawsze będzie tęsknił za tym, z czego musiał zrezygnować, aby przyjąć Ewangelię. Prawdziwy uczeń Chrystusa - jak mówił Ojciec Święty Benedykt XVI - "idzie pod prąd" i przez to staje się znakiem wiary w świecie, który dzisiaj już coraz częściej nie dowierza. Wielki Post ma charakter pokutny. Przypominamy, szczególnie młodzieży, że w okresie 40-dniowej pokuty wielkopostnej należy powstrzymywać się od zabaw tanecznych. Ta praktyka obowiązuje również we wszystkie piątki całego roku - dni męki i śmierci Chrystusa, Odkupiciela człowieka - o ile nie przypadają w nie święta kościelne.


    DNI POKUTY

    W związku z licznymi pytaniami dotyczącymi praktyki pokuty w Kościele i nieporozumieniami, przypominamy o obowiązku chrześcijańskiej pokuty określonym przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego obowiązującego wszystkich członków Kościoła Katolickiego. Kan. 1249 - Wszyscy wierni, każdy na swój sposób, obowiązani są na podstawie prawa Bożego czynić pokutę. Żeby jednak wszyscy przez jakieś wspólne zachowanie pokuty złączyli się między sobą, zostają nakazane dni pokuty, w które wierni powinni modlić się w sposób szczególny, wykonywać uczynki pobożności i miłości, podejmować akty umartwienia siebie przez wierniejsze wypełnianie własnych obowiązków, zwłaszcza zaś zachowywać post i wstrzemięźliwość, zgodnie z postanowieniami zamieszczonych poniżej kanonów.

    Kan. 1250 - W Kościele powszechnym dniami i okresami pokutnymi są poszczególne piątki całego roku i czas wielkiego postu.

    Kan. 1251 - Wstrzemięźliwość od spożywania mięsa lub innych pokarmów, zgodnie z zarządzeniem Konferencji Episkopatu, należy zachowywać we wszystkie piątki całego roku, chyba że w danym dniu przypada jakaś uroczystość. Natomiast wstrzemięźliwość i post obowiązują w środę popielcową oraz w piątek Męki i Śmierci Pana naszego Jezusa Chrystusa.

    Kan. 1252 - Prawem o wstrzemięźliwości są związane osoby, które ukończyły czternasty rok życia, prawem zaś o poście są związane wszystkie osoby pełnoletnie, aż do rozpoczęcia sześćdziesiątego roku życia. Duszpasterze oraz rodzice winni zatroszczyć się o to, ażeby również ci, którzy z racji młodszego wieku niezwiązani jeszcze prawem postu i wstrzemięźliwości, byli wprowadzeni w autentyczny duch pokuty.

    W języku Prawa Kanonicznego:
    - Post = 1 posiłek pełny + 2 skromne - od pełnoletniości do 60 roku życia; obowiązuje w Środę Popielcową i Wielki Piątek
    - Wstrzemięźliwość od mięsa (tzw. post od mięsa) - obowiązuje od 14 roku do końca życia w Środę Popielcową, Wigilię Bożego Narodzenia i wszystkie piątki roku o ile nie wypada w nie uroczystość kościelna


    0DPUST

    Zgodnie z dekretem Metropolity Krakowskiego ks. kard. Stanisława Dziwisza na Rok Wiary: "Wierni odpowiednio usposobieni, a więc w duchu prawdziwej skruchy za własne grzechy, wzbudziwszy wewnętrzną postawę całkowitego oderwania od każdego grzechu, także powszedniego, po sakramentalnej spowiedzi, przyjęciu Komunii Świętej i modlitwie w intencjach Ojca Świętego...", w święto Nawrócenia św. Pawła Apostoła (25 stycznia), mogą uzyskać odpust zupełny. W tym dniu będzie odprawiona uroczysta Msza św. z wyznaniem wiary.


    DEKRET ARCYBISKUPA METROPOLITY KRAKOWSKIEGO

    o możliwości uzyskania łaski odpustu zupełnego w Roku Wiary w Archidiecezji Krakowskiej

    "Podwoje wiary" (por. Dz 14, 27) są dla nas zawsze otwarte. Wiodą one do życia w komunii z Bogiem i pozwalają wejść do Jego Kościoła. Próg ten można przekroczyć, kiedy głoszone jest Słowo Boże, a serce poddaje się kształtowaniu przez łaskę, która przemienia". Tymi słowami rozpoczyna się list apostolski wydany w formie motu proprio "Porta fidei", którym Benedykt XVI ogłosił 11 października 2011 r. Rok Wiary. Aby jeszcze bardziej umożliwić kształtowanie serc przez przemieniającą Chrystusową łaskę, zachęca się, by Rok ten był czasem sprzyjającym większemu zaangażowaniu religijnemu, przystępowaniu z większą wiarą i częściej do sakramentu pokuty oraz podejmowaniu uczynków przyczyniających się do nawrócenia na nowo do Pana Jezusa. Człowiek naznaczony przez pozostałości grzechu, które nie pozwalają mu otworzyć się całkowicie na łaskę, potrzebuje oczyszczenia i całkowitej odnowy mocą łaski Chrystusa, w której uzyskaniu pomaga mu wydatnie dar odpustu. Kościół święty jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych (zob. Katechizm Kościoła Katolickiego, 1471). Zgodnie z dekretem Penitencjarii Apostolskiej z dnia 14 września 2012 r., w Roku Wiary istnieje dodatkowa możliwość zyskiwania łaski odpustu zupełnego, czyli darowania przez Miłosiernego Boga kary doczesnej za grzechy odpuszczone już co do winy. Odpust ten można ofiarować za dusze wiernych zmarłych.

    Wierni odpowiednio usposobieni, a więc w duchu prawdziwej skruchy za własne grzechy, wzbudziwszy wewnętrzną postawę całkowitego oderwania od każdego grzechu, także powszedniego, po sakramentalnej spowiedzi, przyjęciu Komunii Świętej i modlitwie w intencjach Ojca Świętego, mogą uzyskać tę łaskę w czasie trwania Roku Wiary, a więc od 11 października 2012 r. do 24 listopada 2013 r. w następujących okolicznościach i miejscach:

    1. Uczestniczenie w przynajmniej trzech naukach wygłaszanych podczas misji świętych lub trzech rozważaniach na temat dokumentów Soboru Watykańskiego II albo Katechizmu Kościoła Katolickiego.

    2. Nawiedzenie w formie pielgrzymki którejś z bazylik papieskich, katakumb chrześcijańskich, kościoła katedralnego lub innych miejsc świętych wyznaczonych przez ordynariusza miejsca, połączone z uczestniczeniem w świętych obrzędach lub przynajmniej pozostanie przez stosowny czas w skupieniu i oddanie się pobożnemu rozmyślaniu zakończonemu odmówieniem Ojcze Nasz i Wyznania Wiary w jakiejkolwiek przepisanej formie, oraz wezwaniami ku czci Matki Bożej i Świętych Apostołów lub Patronów, w zależności od okoliczności czasu i miejsca.

    Jako miejsca święte w Archidiecezji Krakowskiej, za nawiedzenie których można uzyskać odpust zupełny, wyznaczam:

    w Krakowie:
    - Katedra św. Stanisława i św. Wacława na Wawelu
    - Bazylika Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach
    - Sanktuarium bł. Jana Pawła II
    - Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (Kościół Mariacki)
    - Bazylika Krzyża Świętego w Mogile (OO. Cystersi)
    - Kościół pw. Matki Bożej z Lourdes (Księża Misjonarze)

    poza Krakowem:
    - Bazylika Matki Bożej Anielskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej
    - Bazylika Ofiarowania NMP w Wadowicach
    - Sanktuarium Matki Bożej Wniebowziętej w Ludźmierzu
    - Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Zakopanem - Krzeptówkach
    - Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Czernej
    - Sanktuarium Narodzenia Matki Bożej w Płokach

    3. We wszystkich kościołach w dniach wyznaczonych przez ordynariusza miejsca z racji uczestniczenia w uroczystej Eucharystii sprawowanej w Roku Wiary lub uroczystej celebracji Liturgii Godzin, dodając odmówienie Wyznania Wiary w jakiejkolwiek przepisanej formie. W następujących dniach we wszystkich kościołach parafialnych należy odprawić uroczystą Mszę św. z okazji Roku Wiary:

    - Wspomnienie bł. Jana Pawła II - 22 października
    - Rocznica poświęcenia bazyliki na Lateranie - 11 listopada
    - Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP - 8 grudnia
    - Święto nawrócenia św. Pawła - 25 stycznia
    - Wspomnienie Matki Bożej z Lourdes (Światowy Dzień Chorego) - 11 lutego
    - Uroczystość św. Józefa - 19 marca
    - Uroczystość Zwiastowania Pańskiego - 8 kwietnia
    - Dzień święceń prezbiteratu w Archidiecezji Krakowskiej - 25 maja
    - Uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła - 29 czerwca
    - Święto św. Benedykta, opata - 11 lipca
    - Święto Przemienienia Pańskiego - 6 sierpnia
    - Święto Podwyższenia Krzyża Świętego - 14 września

    4. W dowolnie wybranym przez każdego wiernego dniu, w którym nawiedzi chrzcielnicę lub - gdy jej nie ma - miejsce własnego chrztu i odnowi przyrzeczenia chrzcielne w jakiejkolwiek przepisanej formie.

    5. Ponadto biskupowi diecezjalnemu z okazji głównej celebracji Roku Wiary przysługuje prawo udzielenia papieskiego błogosławieństwa połączonego z możliwością uzyskania odpustu zupełnego. W Archidiecezji Krakowskiej nastąpi to w dniu uroczystego zakończenia Roku Wiary w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, dnia 24 listopada 2013 r.

    6. Wierni, prawdziwie skruszeni, którzy nie mogą uczestniczyć w uroczystych nabożeństwach odprawianych w wyznaczonych dniach (przede wszystkim mniszki żyjące w ścisłej klauzurze, eremici, więźniowie, chorzy i osoby w podeszłym wieku oraz ci, którzy sprawują nad nimi opiekę w szpitalach, hospicjach i innych domach opieki), mogą uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami, łącząc się myślą i duchem z wiernymi obecnymi na tych nabożeństwach, zwłaszcza w chwilach, w których telewizja lub radio transmitują słowa Ojca Świętego lub biskupa diecezjalnego, odmówią we własnym domu, lub tam, gdzie się znajdują (jeśli to możliwe, w kaplicy klasztornej, szpitalnej lub innej) Ojcze Nasz i Wyznanie Wiary w jakiejkolwiek przepisanej formie, oraz inne modlitwy dla uzyskania odpustu Roku Wiary i ofiarują Bogu swe cierpienia i trudy życia.

    7. Udzielam jednocześnie wszystkim spowiednikom sprawującym w Roku Wiary sakrament pokuty w świątyniach wyznaczonych w punkcie 2. uprawnienia do rozgrzeszania w zakresie sakramentalnym z cenzur latae sententiae, niezadeklarowanych i niezastrzeżonych dla Stolicy Apostolskiej (zob. kan. 508 § 1 Kodeksu Prawa Kanonicznego).

    Kraków dnia 10 października 2012 r.

    Kard. Stanisław Dziwisz
    Arcybiskup Metropolita Krakowski


    ODPUST ZUPEŁNY W ROKU WIARY

    Benedykt XVI postanowił, że odpust zupełny mogą pod zwykłymi warunkami uzyskać wierni, którzy w okresie od 11 października br. do 24 listopada 2013 roku:

    • wezmą udział w co najmniej w trzech konferencjach misji świętych lub co najmniej trzech wykładach na temat dokumentów II Soboru Watykańskiego i artykułów Katechizmu Kościoła Katolickiego, w jakimkolwiek kościele lub stosownym miejscu.
    • za każdym razem, gdy odbędą pielgrzymkę do którejś z bazylik papieskich, katakumb chrześcijańskich czy sanktuarium wskazanego przez ordynariusza miejsca z okazji Roku Wiary i wezmą tam udział w nabożeństwie, bądź będą się modlić, medytować, kończąc modlitwą "Ojcze nasz", Wyznaniem Wiary, wezwaniem do Matki Bożej lub świętych.
    • w dniach wyznaczonych z okazji Roku Wiary przez ordynariusza, zgromadzą się na uroczystej Eucharystii lub liturgii godzin, dodając Wyznanie Wiary.
    • w dniu dowolnie wybranym podczas Roku Wiary na pobożne nawiedzenie baptysterium lub innego miejsca, w którym otrzymali chrzest, jeśli odnowią przyrzeczenia chrzcielne.

    Ponadto biskupi diecezjalni mogą w najbardziej stosownym do tego dniu (np. 24 listopada 2013 - zakończenie Roku Wiary) udzielić błogosławieństwa papieskiego wraz z odpustem zupełnym.

    Odpust zupełny mogą uzyskać także osoby, które z poważnych przyczyn nie mogą spełnić wyżej wymienionych warunków (na przykład mniszki klauzurowe, osoby chore, starsi, więźniowie), jeśli będą jednoczyć się duchowo, na przykład podczas transmisji telewizyjnych lub radiowych uroczystości Roku Wiary pod przewodnictwem Ojca Świętego lub biskupa diecezjalnego i odmówią "Ojcze nasz", Wyznanie Wiary oraz inne modlitwy odpowiadające celom Roku Wiary, ofiarowując jednocześnie swoje cierpienia i niewygody.

    Penitencjaria Apostolska zachęca także ordynariuszy miejsca, by kapłanom spowiadającym w katedrach i kościołach, wyznaczonych jako sanktuaria z okazji Roku Wiary, udzielili zastrzeżonej biskupom władzy zwalniania z kar kościelnych.


    św. Krzysztof - błogosławieństwo pojazdów św. Krzysztof - błogosławieństwo pojazdów św. Krzysztof - błogosławieństwo pojazdów św. Krzysztof - błogosławieństwo pojazdów


    KU BOŻEMU NARODZENIU

    WIGILIA BOŻEGO NARODZENIA

    W poniedziałek (24 grudnia), będziemy przeżywać Wigilię Bożego Narodzenia.
    Z nastaniem wieczora (pierwsza gwiazda) zgodnie z odwiecznym zwyczajem zasiadamy do postnej, lecz uroczystej wieczerzy, która jest czuwaniem przed bożonarodzeniową nocą. Rozpoczynamy ją wspólną modlitwą, bo jest to spotkanie religijne, czytamy fragment Ewangelii o narodzeniu Zbawiciela i składamy sobie życzenia przełamując się poświęconym opłatkiem. Wyraża to naszą jedność, która jest owocem Bożej miłości rozlanej przez Ducha w naszych sercach. Rozmawiamy o miłych wszystkim rzeczach, przywołujemy wspomnienia.
    Pod choinką szukamy prezentów od "aniołka" - to dla przypomnienia, że najwspanialszym prezentem Boga było anielskie zwiastowanie o wcieleniu Syna Bożego. Śpiewamy wspólnie kolędy, o ile możliwe przy wspólnym muzykowaniu. Staramy się być dla siebie szczególnie miłymi i wdzięcznymi za dar wzajemnej obecności. Przygotowujemy się do pójścia na "Pasterkę".

    Wigilia jest dniem poprzedzającym wielkie święto. Dzień ten charakteryzował się atmosferą tak zewnętrznego jak, i to szczególnie, wewnętrznego przygotowania do oczekiwanego święta. Właściwie to wewnętrzne nastawienie i przygotowanie duszy do nadchodzącego święta pociągało za sobą przygotowania zewnętrzne. A więc wykonywano niezbędne czynności, od których należało się powstrzymać w dniu świątecznym. Czyniono porządki w obejściu gospodarskim i domowym, przygotowywano odświętny strój, a także świąteczny stół. Wstrzemięźliwość pokarmowa, a szczególnie post od mięsa, ułatwiały skupienie myśli i pragnień na świątecznym spotkaniu w gronie rodziny, przyjaciół, znajomych i obcych, w których rozpoznawano Chrystusa, a więc na nowo zdawano sobie sprawę z objawionej prawdy, że Bóg wcielony i zmartwychwstały jest obecny w nas i On jest podstawą naszej przyjaźni, a nawet "familiarności" wszystkich spotkanych osób. Kształtowało to kulturę bycia ze sobą w przyjaźni i wzajemnym szacunku. W ten sposób wiara stawała się kulturą, o czym niejednokrotnie nauczał nas Sługa Boży Jan Paweł II, że jeśli wiara nie staje się kulturą, nie jest wiarą pełną i do końca przeżywaną. Msza św. świąteczna była szczytem sakramentalnego przeżycia jedności we wspólnocie Kościoła Powszechnego, którego cząstką jest wspólnota parafialna. Chrystus przez swoją zbawczą ofiarę wprowadził w nasze człowieczeństwo pierwiastek swej boskiej obecności, nadający każdemu z nas szczególną godność, niezależnie od stanowiska, wykształcenia, statusu materialnego i zdolności moralnej. Bez wigilijnego przygotowania, niemożliwe jest przeżycie Święta w jego głębi. Świętowanie stałoby się stereotypowym, a z biegiem czasu nużącym rytuałem. Pośpiech nie sprzyja refleksyjnej głębi, wszystko spłyca i sprowadza do materialnych wymiarów, rodzi nudę. Znaczenie Święta przestaje być zrozumiałe. Ludzkie relacje pozbawione głębi nadprzyrodzonego znaczenia ulegają spłyceniu.

    Z bardzo wielu wigilii, w które dawniej obfitował kalendarz chrześcijański - każda sobota miała też wigilijny charakter - dzisiaj pozostała, przynajmniej w polskiej tradycji, Wigilia Bożonarodzeniowa. Sensem świętowania jest pogodne i życzliwe bycie razem. Przygotowaniem może być wspólna praca, porządkowanie i ozdabianie domu, przygotowywanie świątecznego stołu, oraz gawędzenie o rzeczach ważnych i mało ważnych, o naszym życiu, o tym co dla nas miłe i pożyteczne. Któż z nas nie pamięta przedświątecznego nastroju rodzinnego domu, zapachu robionych ciast, kto nie wykorzystywał chwili nieuwagi matki, by czegoś smakowitego ukradkiem nie wylizać i nie odczuł jej wyrozumiałego i karcącego zarazem spojrzenia? Któż nie pamięta świeżej choinki wniesionej do domu, radości jej ozdabiania. Któż nie pamięta odświętnego wystroju stołu wigilijnego i poprzedzającego ją wspólnego pacierza? Czy ważne było jedzenie? Tak, o ile towarzyszyło radości przebywania razem. Jutro, w poniedziałek przypada Wigilia Bożego Narodzenia. Zachowajmy post od mięsa i tradycję wigilijną, śpiewajmy razem bogate w treści przepiękne polskie kolędy. Trzeba abyśmy pamiętali, że służy to religijnemu przeżyciu bliskości Boga, który w Jezusie Chrystusie zniżył się ku nam, aby podnieść nasze człowieczeństwo i uczynić je świętym, odblaskiem Bożej światłości i dobroci. Bez tego, trudno mówić o prawdziwym świętowaniu, o przeżyciu tajemnicy, która opromienia naszą ludzką egzystencję.
    Ks. Proboszcz


    20 ROCZNICA KRĘGÓW RODZIN DOMOWEGO KOŚCIOŁA

    21 listopada 2012 r.

    W środę, 21 listopada, o godz. 18.00, ks. bp Jan Szkodoń odprawił Mszę św. dla Kręgów Rodzin Domowego Kościoła, z okazji 20 rocznicy obecności tej formacji w naszej parafii.

    św. Krzysztof - błogosławieństwo pojazdów św. Krzysztof - błogosławieństwo pojazdów św. Krzysztof - błogosławieństwo pojazdów św. Krzysztof - błogosławieństwo pojazdów



    UROCZYSTOŚĆ POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA

    28 października 2012 r.

    Każdy kościół obchodzi dwa dni w roku szczególnie uroczyście: swojego patrona i dzień swojej konsekracji. Dzień patrona, to jednocześnie dzień imienia kościoła. Ktokolwiek nawiedzi w tym dniu ten kościół i wypełni konieczne warunki, może uzyskać odpust zupełny, czyli darowanie wszystkich kar doczesnych, należnych na ziemi i w czyśćcu. Dzień ten przypomina nasz chrzest święty, albowiem z dzieci tego świata staliśmy się dziećmi Boga. Podobnie dzień poświęcenia kościoła jest dniem jego oddania na wyłączną własność Boga.

    Wczoraj, 27 października przypadła 72 rocznica poświęcenia (benedykcji) naszego kościoła, której dokonał arcybiskup metropolita krakowski Adam Stefan Sapieha, ratując tym samym naszą świątynię przed przeznaczeniem jej przez niemieckiego okupanta na wojskowy magazyn.

    "Synu człowieczy, to jest miejsce tronu mojego, miejsce podstawy mych stóp, gdzie chcę na wieki mieszkać pośród Izraelitów". Kapłan Ezechiel, prorok ludu wygnanego, pozbawionego świątyni i ojczyzny, ma widzenie nowej świątyni, do której wraca chwała Pańska. Wizja prorocza spełniła się, kiedy po niewoli babilońskiej Zorobabel dokończył odbudowy świątyni, chociaż zabrakło w niej Arki Przymierza. Herod Wielki czterdzieści sześć lat powiększał i upiększał tę świątynię, która stała się duchowym centrum judaizmu i w której modlił się Jezus. Spalili ją żołdacy Tytusa w 70 roku. Żałobę po świątyni obchodzą Żydzi do dzisiaj. Nie o tej świątyni myślał Jezus, kiedy mówił o jej zburzeniu i wzniesieniu na nowo w trzech dniach. "On zaś mówił o świątyni swego ciała", jako miejscu obecności Bożej i centrum kultu w Duchu i prawdzie, jak to zrozumieli uczniowie po Jego Zmartwychwstaniu. Kiedy uroczyście świętujemy rocznicę poświęcenia naszego własnego kościoła, to ze wzruszeniem rozglądamy się po murach i ścianach tego kościoła, w którym sprawujemy Eucharystię, otrzymujemy inne sakramenty, modlimy się i adorujemy także prywatnie. Może nasi ojcowie budowali ten kościół? Może my sami przyłożyliśmy ręki do jego budowy, odbudowy czy upiększenia? Ale w dzisiejszą uroczystość musimy sobie uświadomić dwie ważne sprawy. Po pierwsze: świątynię jerozolimską zastąpiły dla nas nie nasze kościoły, lecz sam Jezus Chrystus. To przy Nim gromadzimy się w naszym kościele, to Jego śmierć i zmartwychwstanie wspominamy i uobecniamy w Eucharystii, to Jego ciałem i krwią tutaj się karmimy. Tutaj także budujemy wokół Niego jedność naszej wspólnoty chrześcijańskiej. Po drugie: dzięki naszej chrzcielnej i paschalnej jedności z ukrzyżowanym i zmartwychwstałym Panem, odnawianej w każdej Eucharystii, to my dzisiaj jesteśmy "Bożą budowlą". Pyta nas Apostoł: "Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Święty mieszka w was?" I dodaje surowe upomnienie: "Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg!" Zapamiętajmy na zawsze, że "świątynia Boga jest święta", a my nią jesteśmy.

    Refren psalmu: Jak miła, Panie, jest świątynia Twoja.

    Modlitwa

    Boże, Ty co roku pozwalasz nam przeżywać na nowo dzień poświęcenia tej świątyni, wysłuchaj prośby swojego ludu i spraw, aby tutaj zawsze służył Tobie z czystym sercem i w pełni osiągnął owoce odkupienia. Przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bo przez wszystkie wieki wieków. Amen.

    NASZ KOŚCIÓŁ PARAFIALNY

    • wiosna 1934 r. - rozpoczęcie budowy kościoła

    • 1.07.1934 r. - poświęcenie kamienia węgielnego przez Księcia Arcybiskupa Metropolitę Adama Stefana Sapiehę

    • 27.10.1940 r. - poświęcenie kościoła przez Księcia Arcybiskupa Metropolitę Adama Stefana Sapiehę

    • 26.09.1948 r. - konsekracja kościoła przez Ks. Biskupa Stanisława Rosponda, sufragana krakowskiego

    Założycielem i pierwszym proboszczem parafii był śp. Ks. Prał. Jan Mac, zmarły 30 maja 1972 r., w 94 roku życia.

    PODZIĘKOWANIE

    Dzisiaj obchodzimy doroczną Uroczystość Poświęcenia Kościoła - święto naszej wspólnoty gromadzącej się w tym poświęconym Bogu Domu. Pragnę przy tej okazji wyrazić wdzięczność za bezinteresowną pomoc i pracę na rzecz naszej wspólnoty.

    Wszystkim parafianom składam serdeczne podziękowanie za wszelkie oznaki troski, życzliwości i pomoc materialną, bez których nie można by utrzymać w należytym porządku naszej świątyni, prowadzić remontu Domu Parafialnego ani wspomagać dzieł Kościoła.

    Ks. Proboszcz


    ROK WIARY

    Rok Wiary
    W czwartek (11 października) w dniu wspomnienia bł. Jana XXIII, w 50. rocznicę rozpoczęcia Soboru Watykańskiego II, Ojciec św. Benedykt XVI zainaugurował w Watykanie Rok Wiary.

    Podczas mszy w Watykanie papież mówił o potrzebie pielęgnowania dziedzictwa nauczania soborowego na obecnej duchowej pustyni. Zdaniem papieża "na pustyni trzeba nade wszystko ludzi wiary, którzy swym własnym życiem wskazują drogą ku ziemi obiecanej".

    W naszej parafii uroczysta inauguracja Roku Wiary odbyła w niedzielę (14 października).

    Kandydaci do bierzmowania z kl. III-ch gimnazjum i klas ponadgimnazjalnych na Mszy św. o godz.9.30 w sposób uroczysty złożyli deklaracje z prośbą o przyjęcia Sakramentu Bierzmowania. Także dzieci przygotowujące się do I spowiedzi i Komunii świętej wraz z Rodzicami uroczyście zainaugurowały przeżywanie Roku Wiary na Mszy św. o godz. 11.30.

    Rok Wiary zakończy się 24 listopada 2013 r. w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata.

    Homilia Benedykta XVI podczas Mszy św. inaugurującej Rok Wiary


    UROCZYSTOŚĆ ŚW. KRZYSZTOFA

    25 lipca 2012 r.

    W środę kierowcy i podróżujący oddali cześć swemu patronowi św. Krzysztofowi. Po wieczornej Mszy św., było błogosławieństwo pojazdów mechanicznych i podróżujących nimi.

    Modlitwa kierowcy
    Boże, daj mi pewną rękę i bystre oko,
    abym nikomu nie wyrządził żadnej szkody.
    Nie pozwól Dawco życia, bym się stał
    przyczyną śmierci lub kalectwa,
    a także zachowaj od nieszczęścia i wypadku.
    Pohamuj pokusę nadmiernej szybkości.
    Oby piękno stworzonego przez Ciebie świata
    i radości Twojej łaski
    towarzyszyły mi na zawsze.
    Amen

    św. Krzysztof - błogosławieństwo pojazdów św. Krzysztof - błogosławieństwo pojazdów św. Krzysztof - błogosławieństwo pojazdów św. Krzysztof - błogosławieństwo pojazdów



    DOKTORATY

    Z radością dzielimy się wiadomością, iż ks. Paweł Mielecki i ks. Sebastian Piekarski obronili prace doktorskie na Uniwersytecie Jana Pawła II w Krakowie. Serdecznie obu doktorom gratulujemy i życzymy, aby zdobyta wiedza służyła pożytkowi wiernych i ich duchowemu rozwojowi.


    I KOMUNIA ŚW.

    20 maja 2012 r.

    W Niedzielę Wniebowstąpienia Pańskiego na Mszy św. o godz. 11.00 dzieci z klas II-ch przystąpiły do Pierwszej Komunii św. Przez cały tydzień uczestniczyły we Mszy św. i nabożeństwie majowym.
    Gratulując dzieciom zaszczytu pełnego uczestniczenia w uczcie Pańskiej, życzymy, aby przez całe życie czerpały moc Bożej miłości z Ciała Pana - Chleba Życia.
    Rodzicom dzieci dziękujemy za przygotowanie świątyni, współpracę i dar ołtarza.

    Gabriela BAJDAK
    Jakub BALIK
    Barbara BASISTA
    Jakub BEDNARZ
    Małgorzata BORKOWSKA
    Wiktoria BORUTA
    Hanna BUTRYM
    Ida CIEPIELA
    Julia CZAJKOWSKA
    Kasper CZAJKOWSKI
    Joanna CZOPEK
    Aleksandra FAUSEK
    Krzysztof GĄCIARZ
    Silvia GHINI
    Julia GOCMAN
    Wiktor GOŁDA
    Sebastian GORCZYCA
    Eliza HABINA
    Zuzanna KLUZA
    Kacper KRASUKI
    Mateusz KRÓL
    Dariusz KURNIK
    Adrianna LIPIŃSKA
    Amelia ŁABA
    Natalia MAKULSKA Elma MALEŃCZUK
    Jan MATUSZEK
    Filip MENDEL
    Aleksandra MIKOLASZEK
    Franciszek MORĄG
    Martyna NĘCEK
    Krystian NOWAK
    Zuzanna OLESIŃSKA
    Daniel PAJĄK
    Klaudia PARDELA
    Eryk PEŁZAK
    Wiktoria PŁATEK
    Hanna RESSEL
    Aleksandra RUDEK
    Maria SIWEK
    Kamila SOJKA
    Hanna SOŁTYS
    Roksana SOWA
    Iwona SROKA
    Olga STODOLAK
    Igor STUDZIŃSKI
    Marta SWAKOŃ
    Bartłomiej SZTOMPKA
    Łukasz ŻWIRSKI


    ROCZNICA URODZIN NIEZŁOMNEGO KSIĘCIA

    14 maja br. minęła 145 rocz. urodzin ks. kard. Adama Stefana Sapiehy.

    W związku z tym, w ramach Sapieżyńskich Dni Kultury, Katolicki Dom Kultury serdecznie zaprasza na wykład dr hab. Filipa Musiała z IPN-u: "Proces Kurii Krakowskiej", we wtorek (22 maja) o godz. 19.00 w auli KDK.

    Adam Stefan Sapieha przez 40 lat prowadził Kościół krakowski w burzliwych czasach I i II wojny światowej i komunistycznej okupacji Polski. Był wielkim patriotą, mężem stanu, pasterzem i niedocenionym do dziś dobroczyńcą. Nasza parafia ma wielki dług do spłacenia swemu pasterzowi, który powołał do istnienia naszą parafię i swoimi ofiarami wspierał powstanie domu ludowego i budowę kościoła. Nadto na terenie naszej parafii, w dawnym kinie "Związkowiec" podczas politycznego procesu Kurii Krakowskiej w 1953 r. znieważono i osądzono skazując na zapomnienie osobę nieżyjącego już (+1951) "Niezłomnego Księcia".

    Zaproszenie kierujemy szczególnie do młodego pokolenia Polaków.


    NIEDZIELA DOBREGO PASTERZA I MĘCZEŃSTWA DUCHOWIEŃSTWA POLSKIEGO

      29 kwietnia 2012 r.
      W 4 niedzielę Wielkanocną (Dobrego Pasterza), przypada Światowy Dzień Modlitw o Powołania do Kapłaństwa i Życia Konsekrowanego rozpoczynający kwartalne dni modlitw o powołania do służby w Kościele. Z tej okazji gościliśmy kleryków naszego Seminarium Archidiecezjalnego. Przybyli do nas z posługą słowa i świadectwa, a także z zachętą do modlitwy w intencji powołanych.
      Dzieci spotkały sie z klerykami po mszy św. o godz. 11.00, a młodzież po mszy św. o godz. 16.30.
      Dzieło niedzieli powołań polecamy modlitwie wszystkich parafian.


    BIERZMOWANIE

    21 kwietnia 2012 r.

    Bierzmowanie 2012

    Ks. inf. Jerzy Bryła udzielił sakramentu bierzmowania grupie młodzieży naszej parafii. Gratulujemy młodzieży przyjętych darów Ducha Świętego i życzymy, aby była wierna powołaniu chrześcijańskiemu potwierdzonemu przyjęciem tego sakramentu chrześcijańskiej dojrzałości.

    Młodzież, która przyjęła sakrament bierzmowania:
    Cywa Robert
    Guzik Mateusz
    Hartabus Sylwia
    Jamróz Katarzyna
    Janczy Jan
    Janik Dagmara
    Jantas Justyna
    Kania Marcin
    Kądziołka Katarzyna
    Koziński Marcin
    Kubacka Karina
    Mucha Małgorzata
    Nawalany Paulina
    Nikodemowicz Jakub
    Ogórek Weronika
    Paczut Wiktor
    Pieniążek Piotr
    Piestrak Krzysztof
    Płatos Zuzanna
    Ressl Zofia
    Rybak Anna
    Rybak Katarzyna
    Rybka Agnieszka
    Sasiak Justyna
    Siciarz Małgorzata
    Skrzypek Julia
    Skrzypek Piotr
    Sołga Patryk
    Szymańska Joanna
    Walewska Maria


    TRIDUUM PASCHALNE

    Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

    8.04.2012 r.

    Obchodzimy dziś największe święto - Zmartwychwstanie Chrystusa, zwycięskiego Baranka, który ofiarą posłuszeństwa aż do śmierci krzyżowej, otworzył nam perspektywę wiecznego życia w Bogu. Z tej okazji życzymy Wam Drodzy Parafianie, aby moc Chrystusa żyjącego na wieki pozwalała pokonać wszelką słabość i napełniła radością płynącą z pewności wiary w miłość Chrystusa do nas, odkupionych daniną Jego Męki i Krwi.

    6.IV.2012 r. WIELKI PIATEK

    Grób Pański Grób Pański Grób Pański


    • Nabożeństwo wielkopiątkowe rozpoczyna się liturgią słowa, w której naczelne miejsce zajmuje opis Męki Pańskiej według św. Jana. Liturgia podkreśla bardziej chwałę odkupienia przez krzyż niż poniżenia przez mękę. Rozważamy biblijny opis Męki Pańskiej i śmierci Chrystusa na krzyżu, adorujemy i czcimy Krzyż Święty. .
    • W uroczystej modlitwie powszechnej Kościół stara się w tym dniu pamiętać o wszystkich. W sposób szczególny modlimy się o zachowanie pokoju na świecie, za starszych braci w wierze - Żydów oraz rządzących państwami.
    • Wielkopiątkową Liturgię Męki Pańskiej z adoracją krzyża i Komunią św. zakończyliśmy uroczysta procesją przeniesienia eucharystycznego ciała Chrystusa - czyli Najświętszy Sakrament - do Bożego Grobu, gdzie trwa całonocna adoracja

    5.IV.2012 r. WIELKI CZWARTEK

    Ciemnica Ciemnica


    • Mszą Świętą Wieczerzy Pańskiej w czwartkowy wieczór, teologicznie należącej do Wielkiego Piątku, rozpoczęliśmy Triduum Paschalne.
    • Liturgia eucharystyczna Wielkiego Czwartku upamiętnia wydarzenia z Wieczernika - moment ustanowienia Najświętszego Sakramentu - przeistoczenia chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. Podczas tej Najświętszej Ofiary wspominamy ustanowienie Eucharystii i sakramentu kapłaństwa.
      Po uroczystej komunii świętej wiernych Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do specjalnie przygotowanej kaplicy adoracji tzw. "Ciemnicy".


    Wcześniejsze informacje z działu "Aktualności" znajdziesz tutaj:

    październik 2006 - czerwiec 2008
    kwiecień 2008 - kwiecień 2010
    kwiecień 2010 - kwiecień 2012

    do górydo góry